tändeln vi
1) забаўля́цца
2) дурэ́ць, сваво́ліць
3) фліртава́ць, заляца́цца, рабі́ць залёты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Úmschau f - агля́д;
~ hálten* агляда́ць, рабі́ць агля́д;
nach Mítteln ~ hálten* адшу́кваць сро́дкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
úmwälzen vt
1) перако́чваць
2) звярга́ць; рабі́ць пераваро́т (у грамадстве, жыцці, навуцы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vergewáltigen vt
1) гва́лціць, гвалтава́ць
2) перан. рабі́ць [учыня́ць] гвалт (над кім-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verwéisen* I vt (j-m) рабі́ць вымо́ву [заўва́гу] (за што-н., каму-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéllen
1. vt
1) рабі́ць хва́лістым
2) завіва́ць
2. ~, sich кучара́віцца, завіва́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
слон (род. слана́) м., в разн. знач. слон;
афрыка́нскі с. — африка́нский слон;
бе́лы (чо́рны) с. — шахм. бе́лый (чёрный) слон;
◊ слана́ не заўва́жыць — слона́ не приме́тить;
рабі́ць з му́хі слана́ — погов. де́лать из му́хи слона́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Кво́ліць 1 ’слабець’ (Нас.), ’непакоіць’ (Сцяшк. Сл.). Гл. кволіць 2 і кволы.
Кво́ліць 2 ’рабіць што-небудзь больш вольным’ (Нас.). Гл. кволы.
Кво́ліць 3 ’чакаць’ (Нас.). Параўн. кволіць 2 і кволы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́сыпаць ’высыпаць’ (БРС, Нас., Яруш., Шат., Бяльк., Касп.); ’закінуць, расцягнуць (на вадаёме сетку-трыгубіцу)’ (Янк. II), высепа́те ’рабіць градкі ў агародзе’ (КЭС), высыпа́цца ’з’яўляцца (аб калоссі), каласаваць’ (Выг. дыс., Шатал.). Да сыпаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паводзіны ’спосаб жыцця; сукупнасць дзеянняў; манера трымаць сябе’, ’рабіць што-н.; характар учынкаў’ (ТСБМ). Уласна беларускае. Ад паводзіць (< вадзіць, вясці) сябе з суф. ‑ін‑ы (Аб суф. гл. Сцяцко, Афікс. наз., 156).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)