Verbum

павыво́зіць, ‑вожу, ‑возіш, ‑возіць; зак., каго-што.

Вывезці адкуль‑н. або куды‑н. усіх, многіх або ўсё, многае. Павывозіць вазы з двара. Павывозіць бульбу на рынак. Павывозіць дзяцей у лагеры.

нае́зніцтва, ‑а, н.

1. Занятак наезніка (у 1 знач.); верхавая язда.

2. Прафесія наезніка ў цырку або на скачках.

3. Уст. Наезды невялікіх атрадаў кавалерыі або асобных коннікаў на непрыяцеля.

адыме́нны, ‑ая, ‑ае.

Утвораны ад назоўніка або прыметніка. Адыменнае прыслоўе.

альбіно́с, ‑а, м.

Чалавек, жывёла або расліна з адзнакамі альбінізму.

ана́там, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне анатоміі або прэпаравання трупаў.

капельма́йстар, ‑тра, м.

Асоба, якая кіруе хорам або аркестрам; дырыжор.

[Ням. Kapellmeister.]

касма́ч, ‑а, м.

Разм. Пра касматага чалавека або жывёліну; кудлач.

ка́ставасць, ‑і, ж.

Саслоўная або прафесіянальная адасобленасць, групаўшчына. Акцёрская каставасць.

кісле́ць, ‑ее; незак.

Станавіцца кіслым або больш кіслым. Капуста кіслее.