возвра́тный
1. (обратный) зваро́тны;
возвра́тный путь зваро́тны шлях, шлях (даро́га) наза́д;
2. грам. зваро́тны;
возвра́тное местоиме́ние зваро́тны займе́ннік;
возвра́тный глаго́л зваро́тны дзеясло́ў;
возвра́тный зало́г зваро́тны стан;
3. мед. зваро́тны;
возвра́тный тиф зваро́тны тыф;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
задыя́к, ‑а, м.
Дванаццаць сузор’яў, праз якія Сонца праходзіць свой бачны шлях на працягу года.
•••
Знакі задыяка гл. знак.
[Ад грэч. zōdiakós (kyklōs) — звярыны круг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзі́на 1,
Прысл. да адзіны (у значэнні ўзмацняльна-абмежавальнага слова: «толькі», «адно», «выключна»). Адзіна магчымы спосаб. Адзіна правільны шлях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтатра́са, ‑ы, ж.
Аўтамабільная траса, шлях, шаша. Пакрытая асфальтам аўтатраса. // Аўтамабільная пуцявіна, накат, дзе ходзяць толькі аўтамашыны. Лёдавая аўтатраса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карава́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да каравана. Караванны гандаль. // Па якім праходзяць караваны (у 1 знач.). Караванны шлях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
супо́льнасць, ‑і, ж.
Адзінства, непарыўнасць. Гістарычнае карэнне супольнасці ўсходнеславянскіх народаў раскрываў Багдановіч і ў няскончаным артыкуле «Забыты шлях». Лойка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
artery
[ˈɑ:rtəri]
n., pl. -teries
1) артэ́рыя f.
2) магістра́ль f., гало́ўны шлях
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
traveled, travelled
[ˈtrævəld]
adj.
1) падаро́жны, які́ шмат падаро́жнічаў
2) е́жджаны (пра шлях)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Hérweg m -(e)s даро́га, шлях (сюды)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Írrweg m -(e)s, -e няпра́вільны [памылко́вы] шлях
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)