пакаштава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што, чаго і з дадан. сказам.

1. Паспытаць яду, піццё на смак, гатоўнасць і пад. Пакаштаваць святочны пірог. □ — А цяпер, — выціраючы вусы, сказаў Раман Дзянісавіч, — пакаштуем, што нам прыгатавала маці... Хадкевіч.

2. перан. Спазнаць на ўласным вопыце. — Так, Мартын Ягоравіч, пакаштаваў ты гора, — перапыніў яго Злобіч. М. Ткачоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эстра́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эстрады (у 1 знач.). Адвакат толькі ўвайшоў у смак свайго красамоўства, як суддзя сухім скрыпучым голасам спыніў яго, строга напомніўшы, што ён у судзе, а не на эстраднай сцэне. Машара. // Які выступае на эстрадзе. Эстрадная спявачка. // Прызначаны для выканання на эстрадзе. Эстрадная песня. Эстрадны рэпертуар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МА́ЙКІ (Meloë),

род жукоў сям. шпанак. Каля 130 відаў. Пашыраны ўсюды, акрамя Антарктыды, Аўстраліі і Паўд. Амерыкі. На Беларусі 5 відаў, найб. трапляюцца М. звычайная, або чорная (M. proscarabaeus), М. фіялетавая, або сіняя (M. violaceus), М. зменлівая, або стракатая (M. variegatus), занесеная ў Чырв. кнігу Беларусі. Жывуць на палях, лугах, узлесках.

Даўж. да 50 мм. Самцы меншыя за самак, самкі з шырокім брушкам. Афарбоўка звычайна чорная або цёмна-сіняя, з метал. бляскам. Крылы неразвітыя. Лічынкі (трыунгуліны) маюць 3 стадыі, кормяцца мёдам, паразітуюць у гнёздах пчол, знішчаюць іх патомства, часам выклікаюць гібель свойскіх пчол. Жукі шкодзяць усходам палявых культур. Яйцы адкладваюць на зямлю. Развіццё з гіперметамарфозам. Характэрная асаблівасць М. — наяўнасць у целе (асабліва ў крыві) ядавітага рэчыва кантарыдзіну, якое надае жукам непрыемны пах і едкі смак, таму большасць насякомаедных (акрамя курэй, ластавак, вожыкаў) іх не паядаюць.

С.​Л.​Максімава.

Майка фіялетавая.

т. 9, с. 519

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сапсава́ны verdórben;

сапсава́ны замо́к beschädigtes [kapúttes (разм.)] Schloss;

сапсава́нае паве́тра schléchte Luft;

сапсава́ны смак ein verdórbener Geschmáck;

сапсава́ны хара́ктар ein verdórbener Charákter [kɑ-];

сапсава́нае мя́са ángegangenes Fléisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

palate

[ˈpælət]

n.

1) паднябе́ньне n.

2) смак -у m. (пачуцьцё)

3) схі́льнасьць f.

to have a palate for wine — зна́цца на ві́нах

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

taste

[teɪst]

1.

n.

1) смак -у m.

to the taste — да сма́ку

2) пачуцьцё сма́ку

Her taste is unusually keen — У яе́ незвыча́йна то́нкае пачуцьцё сма́ку

3) густ -у m.

Her house is furnished in excellent taste — Ейны дом умэблява́ны ве́льмі густо́ўна

4) прабава́ньне, каштава́ньне n.

2.

v.t.

1) каштава́ць, спрабава́ць, смакава́ць

2) чуць смак

She tasted almond in the cake — Яна́ пачу́ла смак мінда́лю ў пірагу́

3) мець пры́смак

The soup tastes of onion — Суп ма́е пры́смак цыбу́лі

4) Figur. зазнава́ць, адчува́ць

to taste freedom — адчу́ць смак во́лі

•

- in bad taste

- in poor taste

- in good taste

- suit your own taste

- take a taste

- tastes differ

- to one’s taste

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Geschmáck m -(e)s, -schmäcke густ, смак;

~ fínden* [bekómmen*, gewínnen*] (an D) прыахво́ціцца (да чаго-н.), заахво́ціцца (чым-н.);

in den ~ von etw. (D) kómmen* адчу́ць смак да чаго́-н.;

◊

über den ~ lässt sich nicht stréiten* аб гу́стах не спрача́юцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гарката́, ‑ы, ДМ ‑каце і гарко́та, ‑ы, ДМ ‑коце, ж.

1. Горкі смак; горкі пах. Адчуваць гаркату ў роце.

2. Пра што‑н. горкае. Хрумсь-хрумсь... — чулася на плоце: дзеці елі рабіну — гаркату. Пташнікаў.

3. перан. Пачуццё горычы, выкліканае бядой, няўдачай, крыўдай. Гарката на душы. □ [Васіль] адчуў, як падступіла да грудзей гаркота. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цыбу́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае цыбуліну (у 1 знач.), развіваецца з цыбуліны (у 1 знач.). Цыбульныя расліны.

2. Які мае адносіны да цыбулі (у 2 знач.). Цыбульны смак. □ Дзямід Сыч, сербануўшы пару лыжак цыбульнай мешаніны, адхінуўся ад стала. Паслядовіч.

3. у знач. наз. цыбу́льныя, ‑ых. Расліны сямейства лілейных і амарылісавых, у якіх развіваюцца цыбуліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

часно́к, ‑наку, м.

1. Агароднінная расліна сямейства лілейных з ядомай цыбулінай, якая мае востры смак і рэзкі характэрны пах. Пасярод сумётаў-горак Зелянее многа град. Тут — цыбуля, памідоры, Морква, рэпа і салат, І капуста, і гуркі, І часнок, і буракі. Муравейка.

2. зб. Ядомыя цыбуліны гэтай расліны.

•••

Як (нібы) часнок — роўны і белы (пра зубы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)