сці́рта, -ы, ДМ -рце, мн. -ы, сцірт і сціртаў, ж.

Вялікі стог сена, саломы, снапоў збожжа і пад., прызначаны для захавання пад адкрытым небам.

Салома ў сціртах.

|| прым. сці́ртавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Büschel n -s, -

1) пучо́к; чуб

2) аха́пак (сена), вя́зка (галля)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ве́хаць, ‑хця, м.

1. Мачалка з рагожы, саломы і пад. Вазьму шорсткі саламяны вехаць І каля карыта да знямогі Буду шараваць парэпаныя ногі. Вітка.

2. Жмут, жменя (саломы, сена і пад.). Пад нагамі ў каня было сена; вісела яно вехцямі і на краях жолаба. Чорны. У палукашку ўжо не было ні вехця сена, ні жменькі саломы. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сянны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да сена. Як толькі .. пачнуць прабівацца кволыя ранішнія прамяні, я выбіраюся з цёплага сяннога берлагу. Карамазаў. // Які зроблены з сена. Сянная пацяруха. Сянная мука. Сянны настой. // Прызначаны для сена. Сянны склад. Сянны прэс.

•••

Сянная ліхаманка — хвароба, якая праяўляецца цяжкім ліхаманкавым станам, узнікае ў людзей з павышанай адчувальнасцю ў час цвіцення раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hayfork

[ˈheɪfɔrk]

n.

1) ві́лы pl. only .

2) сенавалаку́ша f. (машы́на для зграба́ньня се́на)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сенанарыхто́ўкі, ‑товак; адз. сенанарыхтоўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Планавая нарыхтоўка сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пагнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак., што.

Згнаіць усё, многае. Пагнаіць усё сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недасушы́ць, ‑сушу, ‑сушыш, ‑сушыць; зак., што.

Недастаткова, не зусім высушыць. Недасушыць сена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарпа́ ж. с.-г. Schóber m -s, -; Héuschober m (сена); Stróhfeimen m -s, - (саломы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

капе́шка ж. разм. (kléine) Hócke f -, -n (збажыны); (kléine) Míete f -, -n (сена, саломы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)