ліма́н, ‑а, м.
Заліў у нізоўях ракі ці салёнае возера паблізу мора (звычайна багатае лячэбнымі гразямі).
[Грэч. limen.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́веславаць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; зак.
Грабучы вёсламі, выплысці адкуль‑н., куды‑н. Вывеславаць на сярэдзіну ракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праву́лак, ‑лка, м.
Разм. Вузкая дарога паміж дамамі. Узброеныя вінтоўкамі, .. [Васіль і Люба] цёмнымі правулкамі папляліся да ракі. Няхай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тапо́нім, ‑а, м.
Назва якога‑н. геаграфічнага аб’екта пэўнай мясцовасці (населенага пункта, ракі, возера і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зімава́ць несов. зимова́ть;
◊ зіму́ з. — зи́му зимова́ть;
ве́даць, дзе ра́кі зіму́юць — знать, где ра́ки зиму́ют
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разлі́ў, -лі́ву м., в разн. знач. разли́в;
р. ракі́ — разли́в реки́;
р. ста́лі — разли́в ста́ли
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДЗЕСЯЦІНО́ГІЯ РАКАПАДО́БНЫЯ (Decapoda),
атрад беспазваночных падкл. вышэйшых ракападобных. 2 падатр. — Natantia (крэветкі) i Reptantia (рачныя ракі, амары, лангусты, крабы, ракі-пустэльнікі). Больш за 8500 відаў. Больш пашыраны ў морах, менш — у прэсных вадаёмах і на сушы. На Беларусі жывуць рачныя ракі; рак шыракапальцы занесены ў Чырв. кнігу.
Даўж. цела да 80 см, размах клюшняў да 3 м. Характэрная прыкмета Дз.р. — зліццё сківічных сегментаў галавы з груднымі і пераўтварэнне 3 пярэдніх пар канечнасцей грудзей у нагасківіцы, якія ўдзельнічаюць у перадачы корму да ротавай адтуліны; 5 пар задніх грудных ног хадзільныя (адсюль назва); на некат. часта развіваюцца клюшні. Галава і грудзі ўкрыты зверху галавагрудным шчытом (карапаксам). Вочы сцябліністыя, фасетачныя. Раздзельнаполыя. Самкі (акрамя крэветак) выношваюць яйцы на брушных ножках. Лічынкі рэзка адрозніваюцца ад дарослых; у многіх развіццё прамое. Кормяцца жывёльным і раслінным кормам. Некат. — аб’екты промыслу і развядзення.
т. 6, с. 108
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
але́шкавы, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і альховы, алешнікавы. [Воўк] паволі пасунуў праз алешкавы параснік, што ля ракі. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калу́га, ‑і, ДМ ‑лузе, ж.
Буйная прамысловая рыба сямейства асятровых, якая водзіцца ў басейне ракі Амур.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дакі́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.
Кінуць да якога‑н. месца. Дакінуць камень да сярэдзіны ракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)