vollstrécken vt юрыд. выко́нваць, прыво́дзіць у выкана́нне (прысуд)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oporządzać

незак.

1. прыбіраць; прыводзіць у парадак;

2. экіпіраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

хвалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; незак.

1. што. Выклікаць хваляванне (у 1 знач.).

Моцны вецер хваляваў мора.

2. перан., каго (што). Прыводзіць у хваляванне (у 2 знач.).

Яго хваляваў лёс дзяцей.

3. перан., каго (што). Падбухторваць, схіляць да хваляванняў (у 3 знач.).

Х. народ.

|| зак. усхвалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АБРЭВІЯ́ЦЫЯ ў біялогіі,

скарачэнне індывід. развіцця органаў або іх частак у жывёльных арганізмаў. Адбываецца ў выніку выпадання канечных стадый антагенезу, прыводзіць да недаразвіцця або рэдукцыі органаў у патомкаў. Тэрмін уведзены Б.​С.​Мацвеевым (1930); А.​М.​Северцаў назваў гэтую з’яву адмоўнай анабаліяй.

т. 1, с. 42

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

przywodzić

przywodzi|ć

незак. прыводзіць;

~ć czyje słowa — прыводзіць чые словы;

to mi przywodzić na myśl zdarzenie, które ... — гэта мне нагадвае здарэнне, якое...;

~ć co do skutku — прыводзіць што да паспяховага завяршэння (заканчэння)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

эфекты́ўны

(лац. effectivus)

які прыводзіць да патрэбных вынікаў, дзейсны (напр. э. метад).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

адду́ктар

(н.-лац. adductor, ад лац. adducere = прыводзіць)

анам. прыводная мышца (параўн. абдуктар).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прывядзе́нне ср., в разн. знач. приведе́ние;

п. машы́ны ў рух — приведе́ние маши́ны в движе́ние;

п. падо́бных чле́наў — мат. приведе́ние подо́бных чле́нов; см. прыво́дзіць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

backfire [ˌbækˈfaɪə] v. прыво́дзіць да нечака́ных непрые́мных вы́нікаў;

The President’s tactics could backfire. Тактыка прэзідэнта магла прывесці да горшага.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dishearten [dɪsˈhɑ:tn] v.

1. прыво́дзіць у разгу́бленасць, бянтэ́жыць;

Don’t be disheartened! Не падай духам!

2. засмуча́ць, уво́дзіць у марко́ту

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)