адго́н
1.
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адго́н
1.
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прэпара́т, ‑а,
1. Частка жывёльнага або расліннага арганізма, прыгатаваная для даследавання, вывучэння і пад.
2. Рэчыва, падрыхтаванае для хімічнага даследавання.
3. Хімічны або фармацэўтычны
[Ад лац. praeparatus — прыгатаваны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́цыя, ‑і,
1. Гістарычная супольнасць людзей, якая склалася ў ходзе фарміравання агульнасці іх тэрыторыі, эканамічных сувязей, мовы, культуры, псіхічных рыс.
2. Дзяржава, краіна.
[Ад лац. natio — племя, народ.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́лад, ‑у,
1. Брадзільны
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сы́тны, ‑ая, ‑ае.
Такі, які добра насычае; пажыўны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тваро́г, ‑рагу,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wytwór, ~oru
wytw|ór1. твор;
2. выраб;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
аксітрыптафа́н
(ад аксі- + трыптафан)
араматычная амінакіслата, прамежкавы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бі́сус
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гемаці́н
(ад
жалезазмяшчальны пігмент крыві,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)