Verbum

анлайнавы слоўнік

жыллё, -я́, н.

1. Месца, дзе жывуць людзі; населенае месца.

Недалёка ад жылля.

2. Памяшканне (дом, хата, пакой і інш.), у якім хто-н. жыве.

Атрымаць ж.

Будаваць ж.

|| прым. жыллёвы, -ая, -ае.

Жыллёвыя ўмовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

погребе́ние пахава́нне, -ння ср.;

ме́сто погребе́ния ме́сца пахава́ння;

поля́ погребе́ния археол. палі́ пахава́ння;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сва́льный в разн. знач. зва́льны;

сва́льная при́стань зва́льная пры́стань;

сва́льное ме́сто зва́льнае ме́сца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

юдо́ль ж., уст. ме́сца паку́ты; (участь) до́ля, -лі ж.;

◊

земна́я юдо́ль зямны́я паку́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Áufenthaltsort m -(e)s, -e ме́сца знахо́джання, ме́сца по́быту

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

breathing space [ˈbri:ðɪŋˌspeɪs] n. перады́шка; ме́сца/час, каб перадыхну́ць