Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
remark
[rɪˈmɑ:rk]1.
v.t.
1) каза́ць, зазнача́ць; выка́звацца
2) заўважа́ць; назіра́ць
2.
n.
1) заўва́гаf.
to make no remark — нічо́га не сказа́ць
2) заўважа́ньне, назіра́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
спасы́лкаж. Hínweis m -es, -e, Verwéisung f -, -en; Bezúgsnahme f -, -n (на што-н. auf A); Nóte f -, -n, Fúßnote f (заўвага); Quéllenangabe f -, -n (указаннекрыніцы);
са спасы́лкай на до́бра праінфармава́ныя ко́лыúnter Berúfung auf unterríchtete Kreise
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
pregnant
[ˈpregnənt]
adj.
1) цяжа́рная, у цяжку́
2) по́ўны чаго́, бага́ты (на пачу́цьці)
pregnant with emotion — по́ўны пачуцьця́
3) ве́льмі ва́жны, ва́жкі; зьмясто́ўны
a pregnant remark — ва́жкая заўва́га
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рэ́пліка
(фр. réplique, ад лац. replicare = паварочваць назад, адбіваць)
1) кароткая заўвага, пярэчанне, адказ, выкрык з месца на сходзе;
2) адказ на словы субяседніка ў сцэнічным дыялогу, а таксама канец фразы, апошнія словы адной дзеючай асобы, непасрэдна за якой гаворыць другая;
3) паўтарэнне музычнай фразы іншым голасам або ў іншай танальнасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Каламазь ’мазь з дзёгцю, смалы і солі для змазвання калёс’ (БРС, ТСБМ, Др.-Падб.), коламазь (Гарэц.; барыс., Сл. паўн.-зах.). Статус слова не вельмі ясны: у гаворках яно прадстаўлена слаба, звычайна для гэтай рэаліі ўжываецца каланіца. Укр.коломазь ’дзёгаць, які збіраецца на восях; наогул дзёгаць і мазь для колаў’, рус. (ярасл., дан., ніжнегар. і інш.) коломазь ’мазь для колаў’, (рыльск., судж., кур., разан.) ’дзёгаць з пылам на козлах’, польск.дыял.kolomaź ’мазь для колаў’, чэш. і ст.-чэш.kolomaz, дыял.kolomàz, славац.kȍlomaz, славен.kolomaz, серб.-харв.kolomaz (RJA, 5, 212, адзначае, што ў адным са старых слоўнікаў была заўвага, што гэта рускае слова). Магчыма і прасл. злучэнне kolo‑maz‑, род лексемы няясны, параўн. Махэк₂, 270.
у. іго́лку ў паду́шачку — вколо́ть (воткну́ть) иго́лку в поду́шечку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
калю́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
1. Усякае невялікае колкае вастрыё. Ляснуў неяк мокрай пугай па агароджы з калючага дроту, а пуга заматалася канцом за калючку.Брыль.// Калючы шып на расліне або на целе жывёліны. Калючкі кактуса. Калючкі вожыка. □ [Лясніцкі і Таццяна], не спяшаючыся, пачалі спускацца на дно рова, чапляючыся за кусты, абдзіраючы да крыві твар і рукі аб вострыя калючкі шыпшыны.Шамякін.
2.звычайнамн. (калю́чкі, ‑чак). Разм. Пра некаторыя калючыя расліны. Пад соснамі — мох, сухое ламачча, маліннік, калючкі.Бажко.