ківа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. што. Рухаць з боку ў бок або зверху ўніз; хістаць.
К. слупок.
2. чым. Утвараць хістальныя рухі чым-н.
Сосны ківаюць верхавінамі.
К. нагой.
3. Лёгкім нахілам галавы выказваць знак прывітання, адабрэння і пад.
4. Рухам галавы, пальца падзываць каго-н. да сябе, падаваць якія-н. знакі.
◊
Нечага (няма чаго) на бога ківаць (разм.) — не варта апраўдвацца, звальваць віну на іншых.
|| аднакр. кіўну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
|| наз. ківа́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ды́хаць, ды́хаю, ды́хаеш, ды́хае; незак.
1. Паглынаць кісларод і выдзяляць вуглякіслы газ.
Хворы цяжка дыхае.
Расліны дыхаюць лісцем.
2. перан., чым. Быць захопленым чым-н., жыць якой-н. ідэяй.
Ён жыў і дыхаў кансерваторыяй.
3. перан., чым. Вылучаць, распаўсюджваць што-н.; быць прасякнутым чым-н., выказваць што-н.
Ноч дыхала пахамі траў.
Яго творы дыхаюць вайной.
Твар спартсмена дыхаў здароўем.
◊
Дыхаць свабодна (вольна) — адчуваць палёгку, вызваліўшыся ад чаго-н.
|| аднакр. дыхну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ (да 1 знач.; разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
orzekać
незак.
1. выказваць думку; заяўляць; заключаць;
2. юр. выносіць прыгавор; пастанаўляць;
prawo orzekać że ... — закон гаворыць, што...
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
assent
[əˈsent]
1.
v.i.
выка́зваць зго́ду, згаджа́цца, пагаджа́цца
He assented to our proposal — Ён згадзі́ўся на на́шую прапано́ву
2.
n.
зго́да f.; прыняцьцё прапано́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
scowl
[skaʊl]
1.
v.i.
хму́рыцца, насу́плівацца
2.
v.t.
выка́зваць са зло́сьцю
to scowl one’s disapproval — вы́казаць зло́сна сваё незадавальне́ньне
3.
n.
пану́ры, змро́чны вы́гляд
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
мі́лаваць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; незак., каго.
1. Дараваць каму‑н. віну; шкадаваць. — Не забывайся, чалавеча, што я — войт, чалавек, упаўнаважаны судзіць і мілаваць... Бажко.
2. Уст. Выказваць увагу, любіць.
•••
Бог мілаваў гл. бог.
Няхай бог мілуе гл. бог.
мілава́ць, ‑лу́ю, ‑лу́еш, ‑лу́е; незак., каго.
Песціць, галубіць; любіць. [Рыта] узяла ад маці Ларысу, у нейкім узбуджана-няўрымслівым настроі мілавала яе на вачах здзіўленага мужа. Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
understate [ˌʌndəˈsteɪt] v.
1. выка́звацца стры́мана, недагаво́рваць;
understate one’s views не выка́зваць по́ўнасцю свой пункт гле́джання
2. прымянша́ць, заніжа́ць;
She understated her age on the census form. Яна прыменшыла свой узрост на бланку перапісу.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
выка́званне ср.
1. выска́зывание, выраже́ние, изложе́ние;
2. выраже́ние, изъявле́ние; обнаруже́ние;
3. выраже́ние; принесе́ние; излива́ние;
1-3 см. выка́зваць 1, 3, 4;
4. выска́зывание; (публичное — ещё) выступле́ние;
запіса́ць в. пісьме́нніка на плёнку — записа́ть выступле́ние писа́теля на плёнку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
bekúnden vt
1) паведамля́ць (што-н.), выка́звацца (наконт чаго-н.)
2) выяўля́ць, выка́зваць, дэманстрава́ць (сімпатыю і г.д.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zwierzać się
незак. давярацца; прызнавацца; выказваць (адкрываць) свае думкі; дзяліцца сваімі думкамі;
zwierzać się z czego — прызнавацца ў чым
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)