у іудзейскай, хрысціянскай і мусульманскай (Йаджудж і Маджудж) міфалогіях 2 дзікія народы, нашэсце якіх павінна папярэднічаць «страшнаму суду». У біблейскай міфалогіі «Магог» — плямёны, «Гог» — імя іх правадыра. Гог і Магог быццам бы з’явяцца ў незлічонай колькасці, але іх знішчыць агонь з нябёсаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ламі́шча ’куча галля’, ’вогнішча’, ’месца, дзе гарэў агонь’ (мядз., Нар. сл.). Да лом (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
наве́сный
1. паве́ткавы;
2.воен. наве́сны;
наве́сный ого́нь наве́сны аго́нь;
3.(годный для навешивания) навясны́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
полыхну́тьсов. и однокр. запала́ць, загарэ́цца; шугану́ць;
ого́нь полыхну́л из трубы́аго́нь шугану́ў з ко́міна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фланго́выйвоен. фланго́вы;
фланго́вое движе́ние фланго́вы рух;
фланго́вый ого́нь фланго́вы аго́нь;
фланго́вая ата́ка фланго́вая ата́ка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
bonfire
[ˈbɑ:n,faɪr]
n.
во́гнішча n.; аго́нь, агню́m.; цяпло́, цяпе́льца n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hurricane
[ˈhɜ:rəkeɪn]1.
n.
урага́н -у m.
2.
adj.
урага́нны (аго́нь)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
абву́гліцца, ‑ліцца; зак.
Абгарэць зверху. У вайну.. тут, на пагор’і, бушаваў агонь. Камель сасны абгарэў, абвугліўся.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІГНІТРО́Н [ад лац. ignis агонь + (элек)трон],
кіроўны ртутны вентыль з дапаможным пускавым электродам. Дапаможны электрод дазваляе кіраваць пачаткам запальвання асн. дугі і мяняць сярэдняе значэнне сілы току ад найб. да нуля. Выкарыстоўваецца ў магутных выпрамніках току прамысл. частаты, электрапрыводах, зварачных апаратах, цягавых падстанцыях і інш.