Béisein n -s прысу́тнасць;

óhne j-s ~ без све́дкаў;

in séinem ~ пры яго́ прысу́тнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Cour [ku:r] f свято́чны прыём пры двары́;

◊

j-m die ~ máchen заляца́цца да каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

óbwaltend a існу́ючы, пану́ючы;

únter den ~en Úmständen пры гэ́тых абста́вінах, у гэ́тых вару́нках

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vórkauf m -(e)s, -käufe

1) ску́пка, пераку́пка

2) перан. пра́ва прывіле́і пры ку́плі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

birth [bɜ:θ] n. нараджэ́нне;

give birth to нарадзі́ць;

at birth пры нараджэ́нні;

from birth ад дня нараджэ́ння;

the date of birth да́та нараджэ́ння;

by birth : She іs Belarusian by birth. Яна беларуска па паходжанні.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ordinary [ˈɔ:dnri] adj. звыча́йны, сярэ́дні;

ordinary people про́стыя лю́дзі

♦

in the ordinary way BrE пры звыча́йных абста́вінах/умо́вах;

out of the ordinary незвыча́йны; не абы-які́;

He’s no ordinary man. Ён незвычайны чалавек.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ізаба́ра, -ы, мн. -ы, -ба́р, ж. (спец.).

1. Лінія на графіку, якая злучае месцы з аднолькавым атмасферным ціскам у пэўны час.

Студзеньскія ізабары.

2. Лінія, якая графічна паказвае залежнасць паміж фізічнымі велічынямі пры пастаянным ціску.

|| прым. ізаба́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

накача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., чаго.

1. Качаючы, зрабіць, прыгатаваць нейкую колькасць.

Н. галушак.

2. Выгладзіць пры дапамозе качалак у нейкай колькасці (пра бялізну і інш.).

|| незак. нака́чваць, -аю, -аеш, -ае; наз. нака́чванне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наўздаго́н, прысл. і прыназ.

1. прысл. Услед за тым, хто (што) аддаляецца, адыходзіць.

Крычаць н.

2. прыназ. з Д. Ужыв. пры абазначэнні асобы ці прадмета, што аддаляюцца і ўслед за якімі хто-, што-н. пасылаецца.

Н. яму паслалі тэлеграму.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

акало́дак, -дка, мн. -дкі, -дкаў, м.

1. Падраздзяленне пуцявой дыстанцыі (спец.).

Дарожны майстар акалодка.

2. Падраздзяленне паліцэйскага гарадскога ўчастка ў царскай Расіі (гіст.).

3. Лячэбны пункт пры воінскай часці (уст.).

|| прым. акало́дачны, -ая, -ае.

Акалодачны наглядчык, або акалодачны (наз.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)