Verbum

vernéigen, sich (vor D) паклані́цца (каму-н.), схіля́цца (перад кім-н., чым-н.)

voráushaben* vt (vor j-m) ме́ць перава́гу (у чым-н., перад кім-н.)

umschléichen* vt

1) ісці́ крадко́м, падкра́двацца

2) разм. віжава́ць, шпіёніць (за кім-н.)

beféhlen* vt зага́дваць (што-н.); кама́ндаваць, распараджа́цца (über A – кім-н., чым-н.)

beláchen vt высме́йваць (каго-н., што-н.), насміха́цца (над кім-н., чым-н.)

mítwollen* vi хаце́ць ісці́ [е́хаць] ра́зам з кім-н.; хаце́ць удзе́льнічаць у чым-н.

náchbeten vt (D) іран. паўтара́ць (за кім-н. яго словы); падда́кваць (каму-н.)

konfórm a адно́лькавы, адзінаўзо́рны аднаста́йны;

mit j-m ~ géhen* пагаджа́цца з кім-н.

ábsprechen* vt

1) адмаўля́ць, аспрэ́чваць

2) (mit j-m) дамо́віцца (з кім-н.)

ánleiten vt кірава́ць (кім-н., чым-н.); (zu D) прывуча́ць (да чаго-н.)