ВО́ЛГА-БАЛТЫ́ЙСКІ ВО́ДНЫ ШЛЯХ (імя У.І.Леніна) (б. Марыінская водная сістэма),
штучны водны шлях на тэр. Валагодскай і Ленінградскай абл. Расіі, які злучае Волгу з Балтыйскім м., а цераз Беламорска-Балтыйскі канал з Белым м. Створаны ў пач. 19 ст.; у 1964 закончана карэнная рэканструкцыя. Праходзіць цераз Рыбінскае вадасх., р. Шэксна, воз. Белае, р. Коўжа, Волга-Балтыйскі канал, р. Выцегра, Анежскі канал, р. Свір, Ладажскі канал і р. Нява. Даўж. каля 1100 км. Глыб. не менш як 4 м. Мае 9 шлюзаў, 6 гідравузлоў, 7 вадасховішчаў. Па Волга-Балтыйским водным шляху праходзяць грузапасажырскія лініі і турысцкія маршруты.
т. 4, с. 262
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паве́шанне, ‑я, н.
Удушэнне пры дапамозе пятлі ад цяжару свайго цела. Смерць цераз павешанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пішча́ль, ‑і, ж.
Старадаўняя пушка, а затым вялікае цяжкае ружжо, якое зараджалася цераз ствол.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транс’еўрапе́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які праходзіць цераз усю Еўропу, перасякае яе. Транс’еўрапейскі экспрэс. Транс’еўрапейскі нафтаправод.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Перапу́шчаны ’ператоплены’ (Скарбы), перапусці́ць ’ператапіць (пра тлушч)’ (карэл., Шатал.). Да пушча́ць ’дазваляць вольна цячы’: пушчаць кроў (Нас.), магчыма, польск. przepuścić ’ператапіць’, першапачаткова — ’пускаць праз што-небудзь (цераз вароты, праз вузкую адтуліну, рэшата і пад.)’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
well2 [wel] v. падыма́цца (пра ваду);
Tears welled up in her eyes. Яе вочы напоўніліся слязамі.
well over [ˌwelˈəʊvə] phr. v. перапаўня́цца; лі́цца це́раз край
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
грэ́бля, ‑і, ж.
Насціл з бярвення або галля для пераезду цераз балота, гразкае месца; гаць. Рота неўзабаве падыходзіла да балота, праз якое цягнулася грэбля. Мележ. Пачалі браты церабіць прасекі ў пушчы ды масціць грэблі. Якімовіч. // Насыпная дарога цераз нізкія балоцістыя мясціны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапле́сціся, ‑плятуся, ‑пляцешся, ‑пляцецца; ‑пляцёмся, ‑плецяцеся; пр. даплёўся, ‑плялася, ‑лося; зак.
Разм. Павольна, з цяжкасцю дайсці да якога‑н. месца. Стары ледзь даплёўся да ложка. □ Цераз пажоўклае куп’ё, цераз голы агарод з вязкай вецця на плячы даплёўся [Васіль] да гумна. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капата́ж, ‑у, м.
Спец. Від аварыі: перакульванне самалёта цераз насавую частку пры пасадцы або ўзлёце.
[Фр. capotage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клюз, ‑а, м.
Адтуліна ў корпусе карабля, цераз якую праходзяць якарныя ланцугі, тросы і пад.
[Гал. kluis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)