укладны́, -а́я, -о́е.

1. Здольны ўкладвацца, зроблены для ўкладкі (у 1 знач.).

Стол з укладнымі дошкамі.

У. ліст.

2. Які мае адносіны да ўкладання грошай, укладу² (у 1 знач.).

Укладныя аперацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стаме́ска ж., стол. стаме́ска, -кі ж., до́лата, -та ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Round Table

кру́глы стол караля́ Арту́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

set the table

накрыва́ць (на) стол

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падгатава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак.

1. што. Прыгатаваць загадзя.

П. стол для вячэры.

П. месца для будаўніцтва.

2. што і чаго. Згатаваць у дадатак да наваранага раней.

П. кацялок клёцак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

КА́ША,

1) у беларусаў вясельная абрадавая страва, якой частавалі маладых пасля, а часам і перад першай шлюбнай ноччу. Маладых, накрытых ручніком ці наміткай, прыводзілі з каморы ў хату, свякроў у вывернутым кажусе пугай здымала з іх пакрывала, кідала яго на печ і садзіла за стол, потым тройчы папераменна частавала з лыжкі К., трымаючы ў руках пугу. Пакаштаваўшы К., жаніх браў з рук маці лыжку з рэштай К. і кідаў яе на печ. Свякроў «біла» маладых пугай і выганяла з-за стала, яны аббягалі вакол яго і выходзілі з хаты, а свякроў садзілася на іх месца. За стол садзіліся госці. Неўзабаве маладая вярталася з закускай, частавала свякроў, апярэзвала яе поясам уласнага вырабу, вешала на плечы ручнік, на галаву завязвала чыстую хустку (Віцебшчына). Рытуал кідання К. на печ ці парог — рэшткі стараж. абраду ахвярапрынашэння продкам роду. Да 19 ст. яго першапачатковае значэнне страцілася. К. таксама абрадавая страва на радзінах (гл. Бабіна каша). 2) Традыцыйная страва амаль усіх народаў свету.

Л.​А.​Малаш.

т. 8, с. 197

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

повы́ше сравн. ст.

1. нареч. (тро́хі) вышэ́й;

подыми́ повы́ше падымі́ вышэ́й;

2. прил. (тро́хі) вышэ́йшы;

э́тот стол повы́ше гэ́ты стол вышэ́йшы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посереди́не

1. нареч. пасярэ́дзіне;

2. предлог с род. пасяро́д (чаго), пасярэ́дзіне (чаго);

посереди́не ко́мнаты стои́т стол пасяро́д (пасярэ́дзіне) пако́я стаі́ць стол.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гарба́ч, -ча́ м.

1. разг. горбу́н;

2. стол. горба́ч

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зашпунтава́ць сов.

1. стол. зашпунтова́ть;

2. (бочку) заку́порить, уку́порить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)