грыму́чы, -ая, -ае.

1. Які стварае рэзкія гукі, моцны шум.

Грымучыя калёсы.

2. Шумны, гучны.

Г. аркестр.

○

Грымучая ртуць — выбуховае хімічнае рэчыва ў выглядзе крышталічнага белага парашку.

Грымучы газ — выбуховая сумесь вадароду з кіслародам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маро́з, -у, мн. маразы́, маразо́ў, м.

1. Моцны холад, сцюжа.

М. бярэцца на нач.

Дваццаць градусаў марозу.

2. Вельмі халоднае надвор’е.

Трашчаць маразы.

|| памянш. маро́зік, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. маро́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

powerful

[ˈpђʊərfəl]

adj.

мо́цны; магу́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bö f -, -en шквал, мо́цны [рэ́зкі] ве́цер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Böe f -, -n шквал, мо́цны [рэ́зкі] ве́цер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ínständig a насто́йлівы, ве́льмі мо́цны, стра́сны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kérngesund a зусі́м здаро́вы, мо́цны здаро́ўем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

aqua vitae [ˌækwəˈvaɪti:, ˌækwəˈvi:taɪ] n. лацін. мо́цны алкаго́льны напо́й (брэндзі, гарэлка), алкаго́ль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

durable [ˈdjʊərəbl] adj. трыва́лы, мо́цны, надзе́йны;

durable goods тава́ры доўгатэрміно́вага карыста́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gale [geɪl] n.

1. ве́льмі мо́цны ве́цер

2. (of) вы́бух (смеху)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)