мядзя́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Неядавітая змяя сямейства вужоў бурага або шэра-бурага колеру.

2. Зялёная фарба, прыгатаваная акісленнем медзі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пясе́ц, пясца́, мн. пясцы́, пясцо́ў, м.

Палярная лісіца з каштоўным футрам, пераважна сівога колеру, а таксама само футра.

Блакітны, белы п.

|| прым. пясцо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хаху́ля, -і, мн. -і, -ху́ль, ж.

Вадзяная жывёліна атрада насякомаедных з каштоўным футрам бура-шэрага колеру, а таксама футра гэтага звярка.

|| прым. хахулёвы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

carroty

[ˈkærəti]

adj.

1) марко́ўнага ко́леру

2) ры́жы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

aeruginous

[ɪˈru:dʒɪnəs]

adj.

сіне-зялёны (ко́леру медзяно́й іржы́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cynamonowy

1. карыцавы; цынамонавы;

2. колеру карыцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mahoniowy

з чырвонага дрэва; колеру чырвонага дрэва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tlenić

незак. пазбаўляць колеру; абясколерваць (валасы); выбельваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пясо́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Прызначаны для пяску. Пясочная скрынка.

2. Шэра-жоўтага колеру. Плашч пясочнага колеру.

3. Прыгатаваны з сухога, рассыпістага цеста. Пясочнае пірожнае.

•••

Пясочны гадзіннік гл. гадзіннік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

róstfárben, róstfarbig a карычнява́ты, бурава́ты, іржа́вага ко́леру

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)