перамагчы́ сов. победи́ть; преодоле́ть; переборо́ть; поборо́ть; (трудности, чувства — ещё) превозмо́чь;

п. во́рага — победи́ть врага́;

на́ша кама́нда ~гла́ — на́ша кома́нда победи́ла;

п. ця́жкасці — преодоле́ть (превозмо́чь) тру́дности;

п. хваро́бу — победи́ть (поборо́ть, превозмо́чь) боле́знь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Hüfte f -, -n бядро́, сцягно́, бок; спарт. по́яс;

~en fest! ру́кі на [ў] бо́кі! (каманда);

Béugen in den ~n згіна́нне ту́лава (гімнастыка);

Hand an der ~! рука́ на баку́! (каманда)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

jedenastka

ж.

1. адзінаццаць;

2. адзінаццаты нумар; адзінаццатка;

3. спарт. а) футбольная каманда;

пенальці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

narodowy

нацыянальны;

dochód ~y — нацыянальны даход;

kadra ~a спарт. зборная каманда краіны; нацыянальная зборная

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

во́льна,

1. Прысл. да вольны (у 1, 2, 4, 5, 6, 8, 10 знач.).

2. Каманда на права трымацца ў страі свабодна. Стаяць вольна! □ — Вольна! — скамандаваў ён [Ягораў]. Байцы ўскалыхнуліся, ім перадалося хваляванне камандзіра. Краўчанка.

3. безас. у знач. вык. Аб адчуванні свабоды. Тут так вольна, так цікава, Што толькі тут ён і жыве. Колас.

•••

Вольна дыхнуць гл. дыхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўт

(англ. out = па-за)

1) становішча ў спартыўных гульнях, калі мяч або шайба выходзіць за межы спартыўнай пляцоўкі;

2)каманда суддзі на рынгу, якая азначае, што баксёр у накаўце.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фавары́т

(іт. favorito, ад лац. favor = прыхільнасць)

1) любімец уплывовай асобы, які карыстаецца яе заступніцтвам; любімец наогул;

2) конь, коннік або каманда ў скачках, што мае найбольшыя шансы на першынство.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экіпа́ж

(фр. équipage)

1) агульная назва лёгкіх рысорных пасажырскіх павозак;

2) каманда, асабовы састаў карабля, самалёта, танка;

3) берагавая воінская часць марской пяхоты, якая часта служыць для папаўнення флоцкіх каманд.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Gewéhr n -(e)s, -e вінто́ўка, стрэ́льба;

dóppelläufiges ~ дубальто́ўка; дубальто́вае ружжо́;

~ bei Fuß!, ~ ab! да нагі́! (каманда);

~ über!, ~ auf! на плячо́! (каманда);

an die ~e! у ружжо́! (каманда);

das ~ ánlegen узя́ць ружжо́ напагато́ў, прыцэ́ліцца;

das ~ ábfeuern вы́страліць з ружжа́ [вінто́ўкі];

das ~ präsentíeren узя́ць на караву́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

футбо́льны спарт. Fúßball-;

футбо́льная кама́нда Fúßballmannschaft f -, -en, Elf f -;

футбо́льнае по́ле Fúßballplatz m -(e)s, -plätze, Fúßballfeld n -(e)s, -er

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)