Прабо́рка ’прачуханка’ (ТСБМ, Шат.). Да прабіра́ць ’даваць прачуханку’, прабраць < браць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адсіка́цца ’на слушную заўвагу даваць грубы адказ’ (КЭС). Гл. сікацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
haunt2 [hɔ:nt] v.
1. з’яўля́цца (пра здань)
2. прыгнята́ць, не дава́ць спако́ю (аб думках)
3. не дава́ць спако́ю (каму-н.), му́чыць, трыво́жыць (каго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
МЕЛАНО́МА [ад грэч. melas (melanos) чорны + -ōma канчатак у назвах пухлін],
меланабластома, у чалавека злаякасная пухліна, якая развіваецца з пігментаўтваральных клетак меланацытаў. Часцей узнікае на скуры (90%), радзей — на слізістых абалонках страўнікава-кішачнага тракту, верхніх дыхальных шляхоў, мазгавых абалонак, у воку. Схільная даваць раннія метастазы. Для М. характэрна назапашванне ў клетках меланіну, бываюць і беспігментныя. Лячэнне хірург., прамянёвае, хіміятэрапеўтычнае. У жывёл М. — дабраякасная пухліна з клетак эпідэрмісу; можа ператварацца ў злаякасную. Гл. таксама Пухліны.
Л.Л.Аўдзей.
т. 10, с. 271
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ло́пацца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ецца; незак.
1. Даваць трэшчыны, ірвацца з трэскам, надзімаючыся разрывацца і знікаць.
Лёд лопаецца.
Шклянка лопаецца.
2. перан. Цярпець крах, поўную няўдачу (разм.).
Лопаюцца планы.
◊
Лопацца са смеху (разм.) — знемагаць ад смеху.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
навуча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго.
1. Перадаваць каму-н. якія-н. веды, навыкі.
Н. грамаце.
Н. гуляць у шахматы.
2. Падбіваць на што-н. нядобрае (разм.).
Вуліца навучае лаянцы.
3. Даваць параду, наводзіць на розум (разм.).
Маці навучае дзяцей дабру.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтарызава́ць
(фр. autoriser = дазваляць)
даваць згоду на пераклад, інсцэніроўку ці экранізацыю свайго твора.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аўтаферты́льнасць
(ад аўта- + лац. fertilis = урадлівы)
здольнасць раслін даваць пры самаапыленні нармальнае насенне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
gwarantować
незак. гарантаваць, даваць гарантыю
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dyplomować
незак. дыпламаваць; даваць дыплом
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)