Ізалява́ць. Праз польск. izolować з франц. isoler, якое ўзыходзіць да вульг.-лац. isula < лац. insula ’востраў’. SWO 319; Шанскі, 2, I, 39.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АА́ХУ (Oahu),

востраў у Ціхім ак., у складзе Гавайскіх астравоў. Тэр. ЗША. Пл. 1574 км². Нас. 836,2 тыс. Чал. (1990). Паверхня гарыстая (выш. да 1228 м), складзена з лавы. Клімат пасатны. Найб. населены і эканам. развіты востраў архіпелага. Важны трансп. вузел. Плантацыі ананасаў, цукр. трыснягу. Турызм. Гал. горад і адм. ц. штата Гаваі—Ганалулу. На востраве ваенна-марская база ЗША Пёрл-Харбар.

т. 1, с. 9

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАДАГАСКА́Р (Madagascar),

востраў у Індыйскім ак., каля 400 км на У ад Афрыкі. Асн. частка дзяржавы Мадагаскар.

т. 9, с. 487

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

невядо́мы

1. прил. неизве́стный, неве́домый, безве́стный;

н. во́страў — неизве́стный (неве́домый) о́стров;

н. паэ́т — неизве́стный (безве́стный) поэ́т;

2. в знач. сущ. неизве́стный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГЕ́ЛЬГАЛАНД (Helgoland),

востраў у Паўночным м.; тэр. Германіі. Пл. 0,9 км². Выш. да 56 м. Кліматычны курорт. Турызм.

т. 5, с. 143

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДЗІ́КСАН,

скалісты востраў у Енісейскім зал. Карскага м., за 1,5 км ад мацерыка, у Краснаярскім краі Расіі. Пл. каля 25 км². Складзены пераважна з дыябазаў. Выш. да 50 м. Палярная станцыя (з 1916), на базе якой у 1930-я г. пабудаваны арктычны радыёметэаралагічны цэнтр і геафіз. абсерваторыя. Рыбазавод. Востраў названы Н.А.Э. Нордэншэльдам у 1878 у гонар швед.

купца Дзіксана, які фінансаваў яго экспедыцыю. Порт Дзіксан.

т. 6, с. 115

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МА́ЛЬТА (Malta),

востраў у Міжземным м., асноўная частка дзяржавы Мальта. Пл. 246 км². Выш. да 253 м. Порт Валета.

т. 10, с. 46

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАЎРЫ́КІЙ (Mauritius),

востраў у зах. частцы Індыйскага ак., у групе Маскарэнскіх астравоў. Пл. 1865 км². Асн. частка дзяржавы Маўрыкій.

т. 10, с. 219

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

bezludny

bezludn|y

бязлюдны; незаселены, ненаселены; нежылы;

~a wyspa — незаселены (бязлюдны) востраў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Про́рба ’невялікі паўвостраў’ (навагр., Сл. ПЗБ). З прорва (гл.). Семантыка тлумачыцца пераносам значэння ’новая прамая пратока, новае рэчышча, прамытае ракой’ — ’частка сушы (паўвостраў, востраў), адрэзаная новым рэчышчам’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)