Далёкаўсходні фронт першы (у Вял. Айч. вайну) 3/248

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Другі Прыбалтыйскі фронт (у Вял. Айч. вайну) 2/219

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Нацыянальна-вызваленчы Фронт (Албанія) 1/229, 233; 9/197

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Паўднёва-Усходні фронт (у Вял. Айч. вайну) 10/33

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Адзіны фронт вызвалення (Гвінея—Бісаў) 3/391; 5/11

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Трэці Украінскі фронт (у Вял. Айч. вайну) 11/566

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Фронт земляробаў» (арг-цыя, Румынія) 4/30; 9/175

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Фронт нацыянальнага вызвалення Саудаўскай Аравіі (арг-цыя) 9/371

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

зры́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.

Разм.

1. Скінуць, зваліць уніз. Як з гнязда, што вецер зрынуў, Разляцеліся ўсе. Ды на фронт. Хто далей, бліжай, Біць нягоднікаў-паноў. Броўка.

2. перан. Сілай пазбавіць улады; скінуць. І чуйна ты [краіна] на варце міру Стаіш, як грозны вартавы, У бездань зрынуўшы куміра. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прарва́ць dúrchreißen* vt, zerréißen* vt; ein Loch réißen* (што-н. in D);

прарва́ць фронт die Front durchbréchen*;

◊

яго́ прарва́ла er bráuste auf, er fuhr aus der Haut, er ging hoch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)