аске́т, ‑а,
1. У старажытнасці — хрысціянскі падзвіжнік, які знясільваў сябе постам і доўгай малітвай.
2.
[Ад грэч. asketes — падзвіжнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аске́т, ‑а,
1. У старажытнасці — хрысціянскі падзвіжнік, які знясільваў сябе постам і доўгай малітвай.
2.
[Ад грэч. asketes — падзвіжнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абура́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сазна́цца, ‑знаюся, ‑знаешся, ‑знаецца;
Тое, што і прызнацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́ква, ‑ы,
Кавалерыйская сумка для аўса і прадуктаў.
[Ад лац. saccus, грэч. sakkos — мяшок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блатма́йстар, ‑тра,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жэстыкуля́цыя, ‑і,
Карыстанне жэстамі (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рахункаво́д, ‑а,
Служачы бухгалтэрыі, спецыяліст па рахункаводству.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раява́ць, раюю, раюеш, раюе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назубо́к,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нака́ўт, ‑а,
Стан баксёра ў час бою, калі ён пасля
[Англ. knock-out.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)