гугено́ты, ‑аў;
Французскія пратэстанты-кальвіністы 16–18 стст.,
[Фр. huguenots з ням. Eidgenossen літаральна — саюзнікі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гугено́ты, ‑аў;
Французскія пратэстанты-кальвіністы 16–18 стст.,
[Фр. huguenots з ням. Eidgenossen літаральна — саюзнікі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гура́лі, ‑яў;
Мясцовая назва некаторых этнічных груп палякаў,
[Польск. górali.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гуса́р, ‑а,
1. Салдат венгерскай лёгкай кавалерыі, уведзенай у XV ст.
2. У царскай і некаторых іншаземных арміях — ваенны з часцей лёгкай кавалерыі,
[Венг. huszar.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дабратво́рны, ‑ая, ‑ае.
Спрыяльны, карысны, жыватворны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
многаступе́нны, ‑ая, ‑ае.
Які праходзіць рад ступеней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарэ́лішча, ‑а,
Тое, што і пажарышча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атаві́зм, ‑у,
[Ад лац. atavus — продак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сале́тра, ‑ы,
Назва азотнакіслых солей калію, натрыю, амонію, кальцыю і пад.,
[Ад лац. sal nitri.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бербе́ры, ‑аў;
Група народаў,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біцю́г, ‑а,
Рабочы конь — цяжкавоз буйной пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)