селі́н, ‑у, м.

Адна- або шматгадовая расліна сямейства злакаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біручы́на, ‑ы, ж.

Кустовая або дрэвавая расліна сямейства маслінавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бланманжэ́, нескл., н.

Жэле са смятанкі або міндальнага малака.

[Фр. blanc-manger.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

богазневажа́нне, ‑я, н.

Уст. Зневажанне бога або догматаў веры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяцірадко́ўе, ‑я, н.

Верш або страфа з пяці радкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўраджа́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць або якасць неўраджайнага; нізкая ўраджайнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панта́ч, ‑а, м.

Высакародны або плямісты алень з пантамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашурпа́цець, ‑ее; зак.

Разм. Зрабіцца шурпатым або больш шурпатым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ста́вішча, ‑а, н.

Месца, дзе была плаціна або запруда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

топ, ‑а, м.

Спец. Верхні канец мачты або стэньгі.

[Гал. top.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)