green2 [gri:n] adj.
1. зялёны
2. няспе́лы, не даспе́лы
3. infml малады́, няво́пытны, неспрактыкава́ны
♦
green with envy ве́льмі зайздро́сны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
parenthood [ˈpeərenthʊd] n. ста́тус бацько́ўства/мацяры́нства;
He took the responsibilities of parenthood very seriously. Ён вельмі сур’ёзна ставіўся да бацькоўскіх абавязкаў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sketchily [ˈsketʃɪli] adv. схематы́чна, у агу́льных ры́сах, ко́ратка;
The book treats the problems too sketchily. У кнізе праблема разглядаецца вельмі схематычна.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
tropical [ˈtrɒpɪkl] adj. трапі́чны; ве́льмі гара́чы;
a tropical cyclone трапічны цыкло́н; тайфу́н;
in a fit of tropical rage у раз’ю́шаным ста́не
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
v
1. (пісьмовае скар. ад verb) дзеясло́ў
2. infml (пісьмовае скар. ад very) ве́льмі
3. (пісьмовае скар. ад versus) су́праць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
жэра́рдыя
(н.-лац. sherardia)
травяністая расліна сям. марэнавых з востраканцовым лісцем і ярка-ліловымі кветкамі, пашыраная пераважна ў Міжземнамор’і, Азіі, Паўн. Амерыцы; на Беларусі вельмі рэдкая, заносная.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ліліпу́т
(англ. Lilliput = назва маленькага чалавечка, жыхара выдуманай краіны Ліліпуціі ў рамане Д. Свіфта «Падарожжа Гулівера»)
1) чалавек вельмі маленькага росту, карлік;
2) перан. нікчэмны, малазначны чалавек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
патрыя́рх
(гр. patriarches)
1) кіраўнік роду ў родавым грамадстве;
2) вышэйшая духоўная асоба, кіраўнік праваслаўнай царквы;
3) перан. стары і вельмі паважаны чалавек у якім-н. калектыве.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эласматэ́рый
(ад гр. elasma = пласцінка + -тэрый)
вельмі буйны вымерлы насарог з масіўным купалападобным рогам на ілбе, з пласцінчатай зубной эмаллю, які жыў у Еўразіі ў раннечацвярцічную эпоху.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АБАРАЧА́ЛЬНЫ ПРАЦЭ́С у тэрмадынаміцы,
працэс пераходу сістэмы з аднаго стану ў другі, які магчыма ажыццявіць у адваротным напрамку з паўтарэннем усіх яго прамежкавых станаў. Складаецца з паслядоўнасці станаў раўнавагі, якія вельмі мала розняцца паміж сабою, таму яго наз. квазістатычным, квазіраўнаважным. Крытэрыем абарачальнасці з’яўляюцца паводзіны энтрапіі: яна застаецца пастаяннай у абарачальным працэсе, які працякае ў ізаляванай сістэме значна павольней, чым устанаўліваецца тэрмадынамічная раўнавага ў дадзенай сістэме. Сістэма пры абарачальным працэсе выконвае найб. магчымую работу. Абарачальны працэс ляжыць у аснове тэорыі цеплавых рухавікоў (гл. Карно цыкл). Усе рэальныя працэсы з-за трэння, дыфузіі, выпрамянення і інш. неабарачальныя.
т. 1, с. 13
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)