Жэ́рліца ’рыбалоўная снасць’. Рус. літ. жерли́ца, дыял. же́рлица, же́рли́ка ’тс’, укр. жерлига ’вялікая вуда’ (Грынч.). Фасмер (2, 49) і Шанскі (Д, Е, Ж, 284) развіваюць дапушчэнне Праабражэнскага (1, 229) аб паходжанні ад жерло са знач. ’горла’ (таго ж кораня) або ’вуда для лоўлі з жыўцом’ ад жэрці з суф. ‑ла (< *‑dlo), улічваючы жор ’час, калі добра бярэцца рыба’. Аднак і пры гэтых тлумачэннях не зусім ясная варыянтная суфіксацыя, а семантыка патрабуе далейшых удакладненняў і пацвярджэнняў. Трэба ўлічыць, што часцей назвы прадметаў на ‑іца ад прыметнікаў (параўн. пале́гліца ’палеглая пшаніца’, кру́гліца ’круглая ніва’, гл. Сцяц., Афікс. наз., 110–111).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Piscari in turbido

Лавіць рыбу ў мутнай вадзе.

Ловить рыбу в мутной воде.

бел. У муту рыбу ловяць. У каламутнай вадзе добра рыбу лавіць.

рус. Ловить рыбу в мутной воде.

фр. Pêcher en eau trouble (Ловить рыбу в мутной воде).

англ. To fish in troubled waters (Ловить рыбу в мутной воде).

нем. Im Trüben fischer. (Ловить рыбу в мутной воде).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

дро́вы мн. Holz n -es, Hölzer; Brénnholz n -es;

збіра́ць дро́вы Brénnholz sámmeln;

сухі́я дро́вы до́бра гара́ць dürres Holz brennt gut;

◊

хто ў лес, хто па дро́вы der éine singt Dur, der ándere Moll; der éine sagt hü, der ándere hott;

налама́ць дро́ваў Dúmmheiten máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чува́ць вык безас. man hört, man kann hören;

добра чува́ць man hört gut, es ist gut zu hören;

мне дрэ́нна чува́ць ich höre schlecht;

◊

што чува́ць? was ist zu hören?, was gibt es Néues?;

чува́ць, як му́ха праляці́ць ≅ man könnte éine Nádel fállen hören

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разгу́львацца, разгуля́цца

1. (пачаць гуляць лёгка і добра) sich éinspielen;

2. (разбесяліцца) lústig [múnter] wérden; in Stím mung kómmen*;

3. (пра дзяцей) in Spíeleifer geráten*;

4. разм. (аддацца разгулу, п’янству) prássen vt, zéchen vi;

5. (пра надвор’е) sich áufklären, sich áufheitern; tóben vi (пра непагадзь)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

befínden*

1. vt (für gut, gesund) знахо́дзіць, лічы́ць, прызнава́ць (добрым, здаровым)

2. ~, sich

1) знахо́дзіцца, быць

2) адчува́ць сябе́;

sich wohl ~ адчува́ць сябе́ до́бра, быць здаро́вым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

síngen* vt спява́ць, пець;

sich héiser ~ пець да хрыпаты́;

ein Kind in den Schlaf ~ закалы́хваць [люля́ць] дзіця́;

davón kann ich ein Lied ~ гэ́та мне само́му до́бра вядо́ма

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bully

[ˈbʊli]

1.

n.

задзі́ра -ы m., хуліга́н -а m.

2.

v.t.

1) зьдзе́кавацца, тыра́ніць

2) застра́шваць, змуша́ць

to bully into submission — сі́лай падпарадко́ўваць

3.

adj.

1) informal першара́дны, даскана́лы

2) жартаўлі́вы; вясёлы; дабраду́шны

4.

interj.

Бра́ва! До́бра!

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

па́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Зрэзаны тонкі ствол або тоўстая галіна без сукоў, што ўжыв. як апора пры хадзьбе і для іншых мэт, а таксама ўвогуле прадмет такой формы.

Ісці, абапіраючыся на палку.

Сукаватая п.

Лыжныя палкі.

Палкі ў колы ўстаўляць (перан.: свядома перашкаджаць якой-н. справе).

◊

З-пад палкі (разм.) — пад прымусам (рабіць што-н.).

Палка з двума канцамі — пра тое, што можа скончыцца і добра і дрэнна.

|| памянш. па́лачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

П. выручалачка (перан.: пра таго, хто заўсёды дапамагае, выручае; разм.).

○

Палачка Коха — туберкулёзная бацыла.

|| прым. па́лачны, -ая, -ае.

Палачная дысцыпліна (перан.: пра дысцыпліну, якая падтрымліваецца жорсткімі мерамі).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пла́ваць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. Тое, што і плысці (у 1—4 знач.), але абазначае дзеянне, якое ажыццяўляецца не ў адзін час, не за адзін прыём ці не ў адным напрамку.

П. у возеры.

Мелка плавае (перан.: пра нязначнага, малаздольнага чалавека; разм.).

2. Умець трымацца, перамяшчацца на вадзе або ў вадзе.

Хлопчык добра плавае.

3. Трымацца на вадзе, не тануць.

Корак плавае.

4. Служыць на судне.

П. матросам на параходзе.

5. перан. Не валодаючы ведамі, гаварыць, адказваць наўгад (разм., жарт.).

П. на экзамене.

|| наз. пла́ванне, -я, н. (да 1—4 знач.).

|| прым. пла́вальны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Плавальныя рухі.

П. басейн.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)