precipitation [prɪˌsɪpɪˈteɪʃn] n.
1. meteorol. а́ дкі (пра дождж, снег і да т.п. ); выпада́ нне апа́ дкаў;
annual precipitation гадава́ я ко́ лькасць апа́ дкаў
2. chem. а́ нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thickly [ˈθɪkli] adv.
1. гу́ ста;
thickly grown гу́ ста заро́ слы;
The snow fell thickly. Ішоў густы снег .
2. шчы́ льна, мо́ цна;
thickly inhabited густанасе́ лены
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
БЯЛЫ́ НІЦКІ МАСТА́ ЦКІ МУЗЕ́ Й імя В.К.Бялыніцкага-Бірулі .
Адкрыты 29.5.1970 у г.п. Бялынічы Магілёўскай вобл. Плошча выставачных залаў 259 м² . У музеі 406 экспанатаў (1996). Экспануюцца творы Бялыніцкага-Бірулі («Лёд прайшоў», «Лес зазелянеў», «Апошні снег », «Маладыя бярозкі», усяго 26 карцін), бел. жывапісцаў Н.Воранава, П.Данелія, Ф.Дарашэвіча, К.Касмачова, П.Крохалева, А.Шыбнёва, скульпт. Л.Гумілеўскага, І.Міско, Г.Мурамцава, С.Селіханава і інш.
Бялыніцкі мастацкі музей імя В.К.Бялыніцкага-Бірулі. Адна з залаў музея.
т. 3, с. 401
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАКСІМЦО́ Ў (Канстанцін Іванавіч) (н. 20.9.1919, г. Гомель),
бел. жывапісец. Скончыў Віцебскае маст. вучылішча (1939). Працуе ў тэматычнай карціне, пейзажы, нацюрморце. Творы адметныя мяккім каларытам, гарманічным суладдзем кампазіцыі і колеравых суадносін, лірычным спакоем. Аўтар прац «Жнівень» (1950), «Сакавік» (1953), «Шэры дзень» (1959), «Зіма. Замяло» (1962), «Яблыні цвітуць» (1965), «Ранняя вясна» (1970), «Асенняя мелодыя» (1980), «Растае снег » (1982), «Пара веснавая» (1983), «Веснавыя воды» (1989), «Пяшчотная вясна» (1990), «Ветраны дзень» (1996—97), «Ціхая ноч» (1997).
К.Максімцоў . Пяшчотная вясна. 1990.
т. 9, с. 547
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Крупе́ ц ’незамярзаючы кароткі прыток у басейне Дняпра’ (Яшк. ). Параўн. крупа ’град, мокры снег (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
наабго́ н , прысл.
Абл. Навыперадкі. Снег растане, і ў душных туманах Пабягуць наабгон ручайкі.Гаўрусёў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наздры́ цца , ‑рыцца; незак.
Разм. Рабіцца наздраватым, порыстым. Дзе-нідзе наздрыўся зімовымі завеямі снег . Асіпенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазаве́ йваць , ‑ае; зак. , што .
Завеяць, засыпаць усё, многае. Снег пазавейваў дарогі. Пазавейвала хаты пяском.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
снегаво́ р , ‑а, м.
Сельскагаспадарчая прылада для ўтварэння снежных валоў, што затрымліваюць снег на палях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
tá uen vi h, s ) vimp а́ ць;
es taut снег растае́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
