склада́нне ср.

1. скла́дывание; копне́ние; укла́дывание; укла́дка ж.;

2. скла́дывание;

3. составле́ние;

4. составле́ние; сложе́ние, сочине́ние;

5. сложе́ние;

6. скла́дывание;

7. скла́дывание;

8. составле́ние;

9. перен. составле́ние;

10. сва́ливание; сложе́ние;

1-10 см. склада́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

construct

[kənˈstrʌkt]

1.

v.t.

1) канструява́ць, будава́ць

2) склада́ць, ствара́ць (фа́булу для фі́льму, рама́ну)

2. [ˈkɑ:nstrʌkt]

n.

абстра́кт -у m., адця́гненае паня́цьце

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dodawać

незак.

1. дадаваць, дабаўляць, прыбаўляць;

dodawać odwagi — дадаваць адвагі;

dodawać gazu — ціснуць на газ;

2. мат. складаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zrzucać

незак.

1. скідаць; скідваць;

2. (у адно месца) скідаць; звальваць;

3. перан. скідаць; звяргаць; зрынаць;

4. складаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прае́кт м. Projékt n -(e)s, -e, Entwúrf m -(e)s, -würfe; Vórlage f -, -n; Vóranschlag m -(e)s, -schläge (каштарыс);

эскі́зны прае́кт; Vórprojekt n, Vórentwurf m;

склада́ць прае́кт Projékt áufnehmen* [áufstellen, áus¦arbeiten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

смыка́ть несов.

1. (соединять) змыка́ць;

смыка́ть ряды́ змыка́ць рады́;

смыка́ть провода́ змыка́ць (злуча́ць) правады́;

2. (глаза) сплю́шчваць, заплю́шчваць; зво́дзіць; (губы) сту́льваць; (о раздвинутых предметах) склада́ць, сту́льваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

валі́ць¹, валю́, ва́ліш, ва́ліць; незак.

1. каго-што. Прымушаць па́даць.

Бура валіць лес.

В. з ног.

В. дрэвы (сячы, пілаваць; спец.).

2. што. Скідаць у вялікай колькасці, складаць без разбору.

В. усё ў адну кучу (таксама перан.: змешваць неаднолькавыя рэчы, з’явы, не бачыць розніцы паміж імі).

3. перан., што на каго-што. Перакладаць (адказнасць, віну, работу і пад.) на каго-, што-н. (разм.).

В. віну на іншых.

В. усё на абставіны.

|| зак. павалі́ць, -алю́, -а́ліш, -а́ліць; -а́лены (да 1 знач.) і звалі́ць, -алю́, -а́ліш, -а́ліць; -а́лены.

|| наз. ва́лка, -і, ДМ -лцы, ж. (да 1 знач.).

В. лесу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

składać

незак.

1. складваць, складаць;

składać we dwoje — складваць у дзве столкі (удвая);

2. збіраць, складваць, складаць;

składać do kupy — збіраць у кучу;

3. запасіць, збіраць;

składać pieniądze — запасіць (збіраць) грошы;

4. складваць, складаць;

składać ręce — складваць рукі;

5. збіраць;

składać maszynę — збіраць машыну;

6. набіраць;

7. падаваць;

składać podanie — падаваць заяву;

składać winę na kogo — перакладаць віну на каго;

składać przysięgie — прыносіць прысягу;

składać życie w ofierze — прыносіць жыццё ў ахвяру, ахвяраваць жыццём;

składać broń — складаць зброю;

składać kogo z urzędu — знімаць каго з пасады;

składać powinszowania — віншаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

inventory

[ˈɪnvəntɔri]

1.

n., pl. -ries

1) інвэнта́р -у́ m.

2) во́піс маёмасьці, рэе́стар -у m.

2.

v.t.

склада́ць інвэнта́р, інвэнтарызава́ць, уно́сіць у сьпіс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

make [meɪk] v. (made)

1. рабі́ць, вырабля́ць, ствара́ць

2. прымуша́ць;

What makes you do it? Што прымушае вас рабіць гэта?

3. гатава́ць (яду)

4. зарабля́ць

5. (for) накіро́ўвацца

make up [ˌmeɪkˈʌp] phr. v.

1. разабра́ць, зразуме́ць

2. склада́ць, выдумля́ць

3. пакрыва́ць, кампенсава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)