Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
benediction[ˌbenɪˈdɪkʃn]n.
1.relig. блаславе́нне, малі́тва (перад ядой і пасля яды)
2. Benediction пасвячэ́нне ў сан аба́та (у католікаў)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
cardinal1[ˈkɑ:dɪnl]n.
1. кардына́л (царкоўны сан)
2. кардына́л (птушка)
3.я́рка-чырво́ны/пунсо́вы ко́лер
4.math. ко́лькасны лічэ́бнік
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bishopric
[ˈbɪʃəprɪk]
n.
1) сан, стано́вішча бі́скупа
2) япа́рхія f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
kapłański
свяшчэнніцкі; жрэцкі;
święcenia ~e — пасвячэнне ў духоўны сан
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кардына́л
(польск. kardynał, ад лац. cardinalis = галоўны)
1) вышэйшы (пасля папы) духоўны сан у каталіцкай царкве, а таксама асоба, якая мае гэты сан;
2) пеўчая птушка сямейства аўсянкавых з ярка-чырвоным пер’ем, якая водзіцца ў Амерыцы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
епі́скапстван.
1. (сан) Bíschofswürde f -;
2. (акруга) Bístum n -s, Bístümer
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
САНІТАРЫ́Я (ад лац. sanitas здароўе),
практычныя мерапрыемствы, накіраваныя на аздараўленне жыцця, працы і адпачынку насельніцтва. Тэарэт. асновы С. і сан. нарматывы распрацоўвае гігіена. Падзяляецца на жыллёва-камунальную (сан. добраўпарадкаванне нас. месцаў, жылых і грамадскіх будынкаў) і вытв. (прадухіленне або памяншэнне ўздзеяння на працуючых шкодных вытв. фактараў). Правядзенне сан. мерапрыемстваў ажыццяўляецца ў адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь «Аб санітарна-эпідэміялагічным дабрабыце насельніцтва» (2000). Кантроль за правядзеннем сан. і проціэпідэмічных мерапрыемстваў ажыццяўляе санітарна-эпідэміялагічная служба.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
cardinalate
[ˈkɑ:rdənəleɪt]
n.
1) стано́вішча, сан кардына́ла, кардына́льства n.
2) кардына́льская кале́гія
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ГО́РСКІ (Пётр Андрэевіч) (10.6.1874, в. Валок Харкаўскай вобл., Украіна — ?),
бел. вучоны ў галіне гігіены. Д-р медыцыны (1910). Скончыў Ваенна-мед. акадэмію ў Пецярбургу (1898). Працаваў ваен. урачом у г. Бабруйск. Навук. працы па вывучэнні сан. стану Бабруйска, пра фіз. развіццё, здароўе насельніцтва Бабруйскага павета. Сфармуляваў прапановы пра паляпшэнне сан. стану, развіццё мед. дапамогі і ўвядзенне сан. нагляду ў Бабруйску.