2. Драўляны прадмет цыліндрычнай формы, з дапамогай якога ставяць у печ і вымаюць з печы вялікія чыгуны.
|| прым.качу́лачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
панаса́джваць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.
1.чаго. Насадзіць¹ вялікую колькасць якіх-н. раслін.
П. дрэў.
2.каго-чаго. Змясціць, размясціць дзе-н. вялікую колькасць каго-н, чаго-н.
П. людзей на аўтамашыну.
П. булак у печ.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ófenm -s, Öfen печ, пе́чка;
◊
hínterm ~ hócken не выла́зіць з до́му, тырча́ць до́ма;
der ~ meint es gutпе́ч до́бра напа́лена
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адпа́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Звязаны з адпалам, прызначаны для адпалу. Адпальныя работы. Адпальная печ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заду́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.
Спец. Увесці ў дзеянне (доменную печ). Задуць домну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́мна, ‑ы; Рмн. ‑мен; ж.
Прамысловая печ для выплаўкі чыгуну з жалезнай руды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
птыфу́р
(фр. petit four, ад petit = маленькі + four = печ)
дробнае пячэнне да чаю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВАГРА́НКА,
шахтавая печ для плаўлення чыгуну ў ліцейнай вытв-сці. Сучасная вагранка — стальны цыліндр з таўшч. сценак да 10 мм, абліцаваны ўнутры вогнетрывалай цэглай; забяспечваецца рэкуператарамі, пылаўлоўнікамі, газаачышчальнымі прыстасаваннямі, сістэмай аўтам. прылад і рэгулятараў. Метал. шыхту (ліцейны чыгун, чыгунны лом і інш.) і паліва (кокс, ліцейны антрацыт і інш.) загружаюць у вагранкі слаямі (калошамі). Паветра падаецца пад лішкавым ціскам да 17 кПа у зону гарэння паліва. Для інтэнсіфікацыі працэсу выдзіманне падаграюць, узбагачаюць яго кіслародам, кокс часткова або поўнасцю замяняюць гаручым (у т. л. прыродным) газам. Прататып вагранкі — невял. доменная печ, дзе пераплаўлялі ліцейны чыгун і лом.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
kiln
[kɪln]
n.
печ для абпа́льваньня (парцаля́ны) або́ для сушэ́ньня (бярвёнаў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БАНАЛІТЭ́Т (франц. banalité),
у сярэдневяковай Зах. Еўропе манапольнае права сеньёра на маёмасць грамадскай значнасці (млын, печ, вінаградны прэс), за карыстанне якой сяляне павінны былі яму дадаткова плаціць. Баналітэты шырока ўжываліся феадаламі (у т. л. простымі рыцарамі) з канца 10—11 ст.
