качу́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

1. Драўлянае кола, якое качаюць дзеля забавы.

2. Драўляны прадмет цыліндрычнай формы, з дапамогай якога ставяць у печ і вымаюць з печы вялікія чыгуны.

|| прым. качу́лачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

панаса́джваць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.

1. чаго. Насадзіць¹ вялікую колькасць якіх-н. раслін.

П. дрэў.

2. каго-чаго. Змясціць, размясціць дзе-н. вялікую колькасць каго-н, чаго-н.

П. людзей на аўтамашыну.

П. булак у печ.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ófen m -s, Öfen печ, пе́чка;

◊

hínterm ~ hócken не выла́зіць з до́му, тырча́ць до́ма;

der ~ meint es gut пе́ч до́бра напа́лена

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

до́мна, ‑ы; Р мн. ‑мен; ж.

Прамысловая печ для выплаўкі чыгуну з жалезнай руды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпа́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з адпалам, прызначаны для адпалу. Адпальныя работы. Адпальная печ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заду́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Спец. Увесці ў дзеянне (доменную печ). Задуць домну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

птыфу́р

(фр. petit four, ад petit = маленькі + four = печ)

дробнае пячэнне да чаю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

kiln

[kɪln]

n.

печ для абпа́льваньня (парцаля́ны) або́ для сушэ́ньня (бярвёнаў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

тамі́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для тамлення якога‑н. матэрыялу, рэчыва. Тамільная печ. Тамільная камера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упёк, ‑у, м.

Спец. Розніца паміж вагой цеста, пасаджанага ў печ, і вагой выпечанага хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)