мексіка́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Мексікі, мексіканцаў; уласцівы мексіканцам. Мексіканскія песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жарто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Вясёлы, забаўны, які мае характар жарту. Беларускія народныя жартоўныя песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тало́чны, ‑ая, ‑ае.

Які звязаны з талакой, адбываецца ў час талакі. Талочныя песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ямшчы́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ямшчыка, належыць, уласцівы ямшчыку. Ямшчыцкія песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лезгі́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лезгінаў, належыць ім. Лезгінская мова. Лезгінскія песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

джыгі́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да джыгіта, належыць яму. Джыгіцкія песні. Джыгіцкая чаркеска.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэкру́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэкрута. Рэкруцкі набор. Рэкруцкая павіннасць. Рэкруцкія песні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

постлю́дыя

(ад пост- + лац. ludo = іграю)

раздзел музычнага твора, звычайна інструментальнае заканчэнне раманса, песні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ру́ны​2

(фін. runo = верш, песня)

старадаўнія народныя песні ў карэлаў, фінаў і эстонцаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

караго́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карагода, прыняты ў карагодзе. Карагодныя песні. Карагодныя гульні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)