прамітусі́цца сов. (нек-рое время) промета́ться; (делая что-л.) просуети́ться, прохлопота́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прапасці́цца сов., разг.
1. изголода́ться, постя́сь;
2. (нек-рое время) пропости́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праскрэ́бціся сов.
1. (проникнуть, скребясь) проскрести́сь;
2. (нек-рое время) проскрести́сь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пратаргава́цца сов.
1. проторгова́ться;
2. продешеви́ть;
3. (нек-рое время) проторгова́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прашпаклява́ць сов.
1. (промазать шпаклёвкой) прошпаклева́ть;
2. (нек-рое время) прошпаклева́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праструга́ць сов.
1. прострога́ть, проструга́ть;
п. наскро́зь — прострога́ть (проструга́ть) наскво́зь;
2. (нек-рое время) прострога́ть; проструга́ть;
3. обл. (нек-рое время — картофель и т.п.) прочи́стить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прысу́тнічаць ’быць, знаходзіцца ў пэўны час; мецца, быць у наяўнасці’ (ТСБМ), прысу́тнасць ’знаходжанне, наяўнасць’ (там жа), укр. прису́тність ’прысутнасць’. Паводле Васілеўскага (Аб нек. асабл., 48–51) калька 20‑х гадоў XX ст. з рус. прису́тствовать ’знаходзіцца, быць у наяўнасці’, дзе суфікс ‑ствова‑ (з ц.-слав.) быў заменены прадуктыўным суфіксам ‑ніча‑ (< ‑нік), што ўтварае дзеясловы ад назоўнікаў дзеючай асобы. Параўн. су́тнасць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ня́нька, ‑і, ДМ ‑ньцы; Р мн. ‑нек; ж.
1. Жанчына, якая даглядае дзяцей у сям’і. Усе на працы. У парку адны нянькі з дзецьмі. Лынькоў. Старэйшыя дочкі.. служылі нянькамі ў крамнікаў. Бядуля.
2. перан. Той, хто апякае каго‑н., клапоціцца аб кім‑н. Радавым я матросам На эсмінцы служыў. Паліняў чуб цыганскі Ад солі марской. Боцман строгай быў нянькай На хвалі крутой. Жычка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сі́нька, ‑і, ДМ ‑ньцы; Р мн. ‑нек; ж.
1. Дзеянне паводле, знач. дзеясл. сініць.
2. Сіняя фарба, якая выкарыстоўваецца для падсіньвання бялізны, паперы і пад. Сінька для бялізны. / у вобразным ужыв. Вечар сіньку развёў за акном. Гілевіч.
3. Спец. Афарбаваная ў сіні колер капіравальная папера для размножвання чарцяжоў; чарцёж на такой паперы. Дывінец разгарнуў сіньку — рабочы чарцёж, са здзіўленнем паглядзеў на загатоўкі. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрэ́гчыся сов.
1. (нек-рое время) пожа́риться;
2. (жарясь, стать готовым) поджа́риться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)