to a fault

зашма́т, зана́дта, празьме́рна, залі́шне

generous to a fault — залі́шне шчо́дры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

underestimate

1. [,ʌndərˈestɪmeɪt]

v.t.

зані́зка ацэ́ньваць, недаацэ́ньваць

2. [,ʌndərˈestɪmət]

n.

зана́дта ні́зкая ацэ́нка, недаацэ́нка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Салёны ’які ўтрымлівае ў сабе соль, насычаны соллю’, ’прыпраўлены соллю, занадта пасолены’, ’прыгатаваны ў запас з соллю, у салёным растворы’ (ТСБМ, ТС, Сцяшк. МГ). Рус. солёный ’тс’. Руск.-бел. інавацыя ад соль; параўн. салоны, або першапачатковы залежны дзеепрыметнік мін. ч. ад саліць, які потым стаў прыметнікам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ярча́йший превосх. ст.

1. найярчэ́йшы; найзырчэ́йшы; найяскра́вейшы; см. я́ркий;

2. (чрезвычайно, чересчур яркий) надзвы́чай (зана́дта) я́ркі; (кричащий) крыклі́вы; кі́дкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рытары́чны

1. ритори́ческий;

р. вы́раз — ритори́ческое выраже́ние;

2. книжн. ритори́чный;

мо́ва яго́ зана́дта ~ная — речь его́ сли́шком ритори́чна;

○ ~нае пыта́нне — ритори́ческий вопро́с

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агрубі́ць, агрублю, агрубіш, агрубіць; зак., што.

Зрабіць грубейшым, пазбавіць тонкасці. Многія не паспелі Закончыць дзесяты клас. Сонца, сівер і слота Твары ім агрубілі. Бураўкін. // Спрасціць; падаць што‑н. у занадта абагуленым, прымітыўным выглядзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абве́траць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Тое, што і абветрыцца. [Алесь:] — Гэта я проста абветраў занадта, вось і здалося табе, што я схуднеў. Броўка. Даўно ўжо абветралі дарогі, пашарэла ралля і добра ўрунела жыта. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замно́га, прысл.

Разм. Занадта многа, больш, чым трэба. Зямелька тут — адны груды. Яна замнога брала поту. Арочка. — Ты на сябе замнога бярэш, — выхапіўшы ў мяне з-пад рук свой артыкул, закіпеў Барташэвіч. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

overestimate

1. [,oʊvərˈestɪmeɪt]

v.

перацэ́ньваць (ацэ́ньваць зана́дта высо́ка)

2. [,oʊvərˈestɪmət]

n.

пераацэ́нка f., празьме́рна высо́кая ацэ́нка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падкрэ́слены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад падкрэсліць.

2. у знач. прым. На які хочуць звярнуць увагу. Карызну здалася гэтая далікатнасць занадта паспешнай, падкрэсленай. Зарэцкі. Гаворка зрабілася адразу нейкай падкрэсленай і халаднаватай. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)