тоўстая дошка драўлянага палубнага насцілу ўздоўж борта судна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
караба́ты, ‑ая, ‑ае.
Няроўны, скрыўлены, пагнуты. Карабатая дошка. Карабатая паверхня. □ Шумяць дубы, і хвоі, і бярозы, На ўсход паволі хвалі коціць Свіслач, І вербы карабатыя над ёю віснуць.Пушча.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашчапа́цца, ‑аецца; зак.
Раскалоцца на часткі, на шчэпкі. Палена пашчапалася. Дошка пашчапалася. □ Вось, вось, здаецца, шыбане пад адхон паравоз, пашчапаюцца колы на крыжавінах ці ў пух разляцяцца стрэлкі.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Табло́ ’шчыт са светлавымі сігналамі або надпісамі’ (ТСБМ). Праз рускую мову з франц.tableau ’карціна, выява; табліца, дошка’, якое з’яўляецца памяншальнай формай ад table ’дошка, табліца’ < лац.tabula ’тс’ (ЕСУМ, 5, 500; Голуб-Ліер, 475).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЛА́ВА,
даўні від бел.нар. мэблі. Масіўная доўгая шырокая дошка, замацаваная на калодках ці ножках. У хаце звычайна былі 2 нерухомыя Л. ўздоўж сцен, якія сыходзіліся на покуці. Л. маглі мець спінку (з адной дошкі ці наборную), часам упрыгожаную разьбой. З канца 19 ст.Л. саступіла месца рухомай мэблі (канапам, крэслам і інш.) і часта выкарыстоўвалася разам з ёй. У наш час амаль выйшла з ужытку.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падако́ннік, ‑а, м.
Дошка або каменная пліта, устаўленая ці ўмураваная гарызантальна ў аконны праём знізу. Падако былі густа застаўлены вазонамі.Бядуля.[Рыгор] падышоў бліжэй да акна, абапёрся локцямі на падаконнік.Гартны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
breadboard
[ˈbredbɔrd]
n.
1) до́шка для рэ́заньня хле́ба, стальні́ца f.
2) Tech. про́бная мадэ́ль прае́кту
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
шы́льда
(ням. Schild)
дошка з надпісам назвы ўстановы, прадпрыемства, арганізацыі і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
табулягра́ма
(ад лац. tabula = дошка, табліца + -грама)
папяровая стужка з літарным або лічбавым тэкстам, надрукаваным на табулятары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
tablet[ˈtæblət]n.
1. пліта́, до́шчачка (з надпісам)
2. мемарыя́льная до́шка
3. табле́тка, пілю́ля
4. кава́лак, плі́тка, брусо́к;
a tablet of chocolate плі́тка шакала́ду
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)