Струк 1 ‘доўгі і вузкі плод з дзвюх палавінак з насеннем’ (
Струк 2 ‘франт’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Струк 1 ‘доўгі і вузкі плод з дзвюх палавінак з насеннем’ (
Струк 2 ‘франт’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЗЕМЛЯРО́БСТВА,
1) адна з асноўных галін сельскай гаспадаркі; вырошчванне культурных раслін для забеспячэння насельніцтва
У 20
Аснову
2) Навука, якая распрацоўвае спосабы рацыянальнага
Т.Л.Казакова.
| 1980 | 1990 | 1996 | |
| Збожжавыя і зернебабовыя | 4108 | 7035 | 5786 |
| Ільновалакно | 61 | 52 | 49 |
| Цукровыя буракі | 1122 | 1479 | 1011 |
| Бульба | 9333 | 8590 | 10 881 |
| Агародніна | 733 | 749 | 1204 |
| Плады і ягады | 414 | 373 | 439 |
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ухапі́ць, ухаплю, ухопіш, ухопіць;
1. Схапіць, рэзкім рухам узяць каго‑, што‑н.
2.
3.
4.
5. і
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mieć się
1. адчуваць (пачуваць) сябе;
2.
3. хіліцца; набліжацца;
4.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
хто, каго, каму, каго, кім, аб кім,
1.
2. Ужываецца ў значэнні вылучальных або ўказальных займеннікаў: «каторы», «той».
3.
4.
5.
6.
7.
8. Ужываецца ў размеркавальным значэнні пры супастаўленні членаў сказа і сказаў у значэнні: «адно..., другое».
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ляда 1 (ж. і н.), ля́до, лядо́, ле́до, ля́ды, ля́дзіна ’дзялянка высечанага лесу, хмызняку; высека’, ’расчышчанае месца ў лесе пад пасеў або пад сенажаць’ (
Ля́да 2, ля́до ’гарошак плотавы, Vicia sepium L.’ (нясв.,
Ляда 3, ляды ’бруд у хаце’ (
Ля́да 4, лядо ’драўлянае карыта ў сячкарні’ (
Ля́да 5 ’абы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
НЕПА́Л,
дзяржава ў
Дзяржаўны лад. Н. — канстытуцыйная манархія. Дзейнічае канстытуцыя 1990. Кіраўнік дзяржавы і
Прырода.
Насельніцтва. Больш за 80% складаюць народы індаарыйскай групы: непальцы, або гуркхі — каля 13,4
Гісторыя. Паселішчы на
Унутрыпаліт. становішча Н. ў 1990-я
Дзейнічаюць
Гаспадарка. Н. — аграрная краіна з панаваннем
Літ.:
Непал: история, этногр., экономика: [Сб.
Редько И.Б. Очерки социально-политической истории Непала в новое и новейшее время.
У.М.Зайцаў (прырода, насельніцтва, гаспадарка), В.М.Пісараў (гісторыя).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
даро́га
○ кана́тная д. — кана́тная доро́га;
◊ апо́шняя д. — после́дний путь;
ве́даць ~гу — знать доро́гу;
вы́весці на ~гу — вы́вести на доро́гу;
вы́йсці (вы́біцца) на ~гу — вы́йти (вы́биться) на доро́гу;
грудзьмі́ пралажы́ць (пракла́сці) сабе́ даро́гу — гру́дью проложи́ть себе́ доро́гу;
~гі разышлі́ся — пути́ разошли́сь;
даць ~гу — дать доро́гу;
забы́ць ~гу — забы́ть доро́гу;
гла́дкай ~гі — ска́тертью доро́га;
пераградзі́ць ~гу — прегради́ть путь;
заступі́ць ~гу — заступи́ть доро́гу;
збі́цца з (пра́вільнай) ~гі — сби́ться с (пра́вильного) пути́;
знайсці́ ~гу да (чыйго) сэ́рца — найти́ доро́гу к (чьему) се́рдцу;
ісці́ прамо́й ~гай — идти́ прямы́м путём;
ісці сваёй ~гай — идти́ свое́й доро́гой;
наве́сці на ~гу — наста́вить (навести́) на путь;
на даро́зе не валя́ецца — на доро́ге не валя́ется;
па даро́зе —:
а) по доро́ге, попу́тно;
па даро́зе зае́хаць у вёску — по доро́ге (попу́тно) зае́хать в дере́вню;
б) по доро́ге;
мне з ва́мі па даро́зе — мне с ва́ми по доро́ге;
в)
сумле́ннаму рабо́тніку з гультаём не па даро́зе — че́стному рабо́тнику с ло́дырем не по доро́ге;
пайсці́ па дрэ́ннай (няпра́вільнай) даро́зе — пойти́ по плохо́му (непра́вильному) пути́;
не па даро́зе — не по доро́ге (не по пути́);
паказа́ць ~гу — (каму) а) указа́ть путь (кому); б) показа́ть приме́р (кому);
перайсці́ (перабе́гчы) ~гу — (каму) перейти́ (перебежа́ть) доро́гу (кому);
прабі́ць сабе́ ~гу — проби́ть себе́ путь;
стая́ць на пра́вільнай даро́зе — стоя́ть на ве́рном пути́;
пралажы́ць (пракла́сці) ~гу — проложи́ть доро́гу;
не знайсці́ ~гі — не найти́ доро́ги (вы́хода);
станаві́цца (стаць) папяро́к ~гі — (каму) станови́ться (стать) поперёк пути́ (кому);
туды́ (яму́) і д. — туда́ (ему́) и доро́га;
стаць на даро́зе — (чыёй) стать на доро́ге (чьей);
у адну́ ~гу — (каму з кім) по пути́ (кому с кем);
шчаслі́вай ~гі! — счастли́вого пути́!;
як
д. жыцця́ — жи́зненный путь, доро́га жи́зни;
чо́рная ко́шка перабе́гла ~гу — чёрная ко́шка перебежа́ла доро́гу;
каб свінні́ ро́гі, не сышла́ б з даро́гі —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спусці́ць, спушчу, спусціш, спусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Казлы́ 1 ’прыстасаванне для распілоўкі дроў’ (
Казлы́ 2 ’збітыя накрыж дручкі, якія кладуцца на грэбень страхі для таго, каб вецер не здзіраў саломы і не знёс дошак, якімі прыкрыты канёк страхі’ (
Казлы́ 3 ’сажань’ (
Казлы́ 4 ’прыстасаванне для сушкі травы’ (
Казлы́ 5 ’прыстасаванне для ляжання на дрэвах’ (
*Казлы́ 6, козлэ, кузлэ ’металічныя вілы’ (
Казлы́ 7, казлэ́ ’прылада для наматвання пражы’ (
Казлы́ 8, казлэ́ ’перакрыжаваныя кроквы, якія падтрымліваюць страху ў гаспадарчым будынку’ (
Казлы́ 9 ’агульная назва ядомых грыбоў’ (
Казлы́ 10 ’грубая балотная асака, не прыгодная на корм жывёле’ (
Казлы́ 11 ’казялец едкі, Ranunculus acer’ (
Казлы́ 12 ў выразе казлы драць ’ванітаваць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)