збалбатну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; зак., што (разм.).

Сказаць тое, чаго не варта было гаварыць; прагаварыцца ў гутарцы.

З. глупства.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расшчабята́цца, -бячу́ся, -бе́чашся, -бе́чацца; -бячы́ся; зак.

1. Пачаць моцна шчабятаць (пра птушак).

Ластаўкі расшчабяталіся.

2. перан. Пачаць многа, ахвотна гаварыць, расказваць.

Дзеці расшчабяталіся.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пляву́згаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Гаварыць абы-што, малоць языком без толку, пустое.

|| зак. напляву́згаць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. пляву́зганне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пі́саны, -ая, -ае.

Напісаны ад рукі.

Пісаныя кнігі.

Гаварыць як па пісаным (бойка, гладка).

◊

Пісаны прыгажун або пісаная прыгажуня — пра вельмі прыгожага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыплама́тнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Дзейнічаць, гаварыць асцярожна, не раскрываючы сапраўднага намеру. Як толькі Загурскі пачаў гаварыць, я зразумеў, што дыпламатнічаць ён не ўмее. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зава́раны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад гаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысюсю́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Гаварыць сюсюкаючы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

chat​2 [tʃæt] v. (about, to/with) гу́тарыць, размаўля́ць; гавары́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

conundrum [kəˈnʌndrəm] n. галавало́мка, зага́дка;

speak in conundrums гавары́ць зага́дкамі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

drawl​2 [drɔ:l] v. расця́гваць (словы); гавары́ць, расця́гваючы гало́сныя гу́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)