прагры́зці, ‑грызу, ‑грызеш, ‑грызе;
1. Грызучы, зрабіць дзірку.
2. і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прагры́зці, ‑грызу, ‑грызеш, ‑грызе;
1. Грызучы, зрабіць дзірку.
2. і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
птах, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шашлы́к, ‑у,
Страва з кавалачкаў бараніны (радзей ялавічыны, свініны), нанізаных на металічны стрыжань (шампур) і засмажаных разам з кольцамі цыбулі.
[Ад цюрк. sislik.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адро́стак, ‑тка,
Частка чаго‑н., якая адыходзіць убок; адгалінаванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кула́н, ‑а,
Дзікі азіяцкі асёл.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
казадо́й, ‑я,
Начная насякомаедная птушка з кароткай дзюбай і вялікім ротам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяспе́ка, ‑і,
Адсутнасць небяспекі; становішча, пры якім каму‑, чаму‑н. ніхто і нішто не пагражае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
валу́н, ‑а,
Вялікі камень — абломак горнай пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зага́р, ‑у,
Смуглы, цёмны колер, які набывае скура пад уздзеяннем сонечнага прамення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаспа́ць, ‑сплю, ‑спіш, ‑спіць;
Паспаць менш, чым трэба; не выспацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)