прынале́жнасць ж.

1. (да чаго) принадле́жность (к чему);

п. да арганіза́цыі — принадле́жность к организа́ции;

2. (да чаго) прича́стность (к чему);

п. да маста́цтва — прича́стность к иску́сству;

3. (характерная особенность) принадле́жность;

царкоўнаславяні́змы былі́ ~сцю кні́жнай мо́вы — церковнославяни́змы бы́ли принадле́жностью кни́жного языка́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

става́ць несов., безл. (быть достаточным) хвата́ть; (с отрицанием — ещё) недостава́ть;

у яго́ сіл стае́ на гэ́та — у него́ сил хвата́ет на э́то;

і чаго́ то́лькі табе́ нестае́? — и чего́ то́лько тебе́ не хвата́ет (недостаёт)?;

◊ яшчэ́ чаго́ нестава́ла! — э́того ещё недостава́ло!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уніка́ць несов.

1. (чаго) избега́ть; уклоня́ться (от чего);

у. сустрэ́чы — избега́ть встре́чи;

у. прамо́га адка́зу — уклоня́ться от прямо́го отве́та;

2. (каго, чаго) сторони́ться, избега́ть, чужда́ться;

у. людзе́й — избега́ть (чужда́ться) люде́й;

3. вника́ть;

у. у су́тнасць спра́вы — вника́ть в суть де́ла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ны́шпарыць, ну́шпарыць ’шукаць чаго-небудзь; вышукоўваць, дазнавацца’ (Касп., Сцяшк. Сл.), укр. ни́шпорити ’шнарыць, шукаць’, рус. нышпарить ’крыючыся, выглядваць, вышукваць што-небудзь’. Гл. шны́парыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Няста́ча ’недахоп, адсутнасць чаго-небудзь’ (ТСБМ), няста́так (нестатокъ) ’тс’ (Нас., Сл. ПЗБ), неста́тачны (нестаточный) ’недастатковы; нязбыўны’ (Нас.). Да стачыць ’быць дастатковым’, статак (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Парушы́на ’маленькая часцінка чаго-небудзь; парушынка’. Дыял. таксама парашы́на. Ад porchъ (гл. порах) з суф. адзінкавасці ‑ina; ‑у‑, відавочна, пад уплывам парушыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

экано́мія

(гр. oikonomia = загадванне гаспадаркай)

1) ашчаднасць, беражлівасць пры расходаванні чаго-н.;

2) уст. памешчыцкая гаспадарка капіталістычнага тыпу;

3) выгада, якая атрымліваецца пры ашчадным расходаванні чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

únberührt a некра́нуты;

etw. ~ lássen* не закрану́ць чаго́-н., не дакрану́цца да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bespótten vt насміха́цца (з каго-н., чаго-н.) здзе́кавацца (з каго-н., чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náhe kómmen* vi (s) (D) набліжа́цца (да чаго-н.); быць блі́зкім [падо́бным] (да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)