inch2 [ɪntʃ] v. паво́льна ру́хацца; няспе́шна рабі́ць (што-н.);
The car began to inch forward. Машына павольна рушыла ўперад.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
burrow2 [ˈbʌrəʊ] v.
1. капа́ць нару́;
burrow one’s way рабі́ць ход
2. капа́цца (у архівах, кнігах і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
crease2 [kri:s] v.
1. рабі́ць скла́дкі; мя́цца, камя́чыцца (пра тканіну);
This material creases very easily. Гэтая тканіна вельмі мнецца.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Dutch2 [dʌtʃ] adj. гала́ндскі, нідэрла́ндскі
♦
go Dutch (with smb.) плаці́ць ко́жнаму за сябе́ (у кафэ, рэстаране); рабі́ць скла́дчыну
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unscramble [ˌʌnˈskræmbl] v.
1. разблы́тваць, рабі́ць зразуме́лым (што-н. няяснае)
2. infml прыво́дзіць у пара́дак; расшыфро́ўваць (паведамленне, перададзенае па тэлефоне)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
vacillate [ˈvæsəleɪt] v. fml (against, over) хіста́цца, вага́цца;
She’s still vacillating what to do. Яна яшчэ не вырашыла, што рабіць.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Вага́ць ’паглыбляць барозны пасля сяўбы для сцёку вады’ (Жд., Інстр. I). Слова балтыйскага паходжання; параўн. літ. vagà ’баразна’, vagóti ’рабіць барозны’. Гл. вагаваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Блінда́ж (БРС). Рус. блинда́ж, укр. блінда́ж. Запазычанне з франц. blindage (< blinder ’рабіць незаметным’). Фасмер, 1, 175; Праабражэнскі, 1, 30; Шанскі, 1, Б, 141.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Му́льгацца, му́ляцца ’цягнуць справу, адчуваючы непрыемнасць ад нежадання рабіць што-небудзь’ (Шат.). Да му́ліць, му́ляцца (гл.). Экспрэсіўны суфікс ‑г‑ падкрэслівае шматразовае кароткатрывалае дзеянне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мі́таць ’хутка насіць, вазіць, цягаць што-небудзь’, ’хутка есці’ (Крыў., Са сл. Дзіс.). Балтызм. Параўн. mitrùs ’хуткі, лоўкі’, mìtrinti ’рабіць хутка, лоўка, умела’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)