выра́знасць, ‑і, ж.

Уласцівасць выразнага. Выразнасць вобраза. Выразнасць напісання. Выразнасць поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асвядо́мленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць асвядомленага. Здзіўляў Іван усіх сваёй асвядомленасцю. Шахавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паглы́бленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан паглыбленага (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

манато́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць манатоннага. Манатоннасць голасу. Манатоннасць жыцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маста́цкасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мастацкага (у 4, 5 знач.). Крытэрыі мастацкасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагагра́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць мнагаграннага. Мнагаграннасць крышталю. Мнагаграннасць таленту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музыка́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць музыкальнага. Музыкальнасць спевака. Музыкальнасць мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лакані́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць лаканічнага; кароткасць, немнагаслоўнасць. Лаканічнасць адказаў. Лаканічнасць прамовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

легкапла́ўкасць, ‑і, ж.

Уласцівасць легкаплаўкага; здольнасць плавіцца пры параўнальна невысокай тэмпературы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

літара́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць літаральнага; поўная адпаведнасць па форме. Літаральнасць перакладу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)