плеахраі́зм
(ад гр. pleon = больш шматлікі + chroa = колер)
уласцівасць крьшталёў некаторых мінералаў (напр. біятыту, турмаліну) выяўляць розную афарбоўку пры разглядванні іх у белым святле ў розных напрамках.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
храматы́зм
(гр. chromatismos = фарбаванне)
1) уласцівасць белага праменя раскладацца на прамяні рознага колеру;
2) муз. узыходны і сыходны меладычны рух на паўтонах, разнавіднасць альтэрацыі 1 (параўн. дыятоніка).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
własność
własnoś|ć
ж.
1. уласнасць;
nabyć na ~ć — набыць ва ўласнасць;
prawo ~ci — права ўласнасці;
2. уласцівасць;
~ci chemiczne — хімічныя ўласцівасці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
веліза́рнасць і вялі́зарнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць велізарнага (вялізарнага). Велізарнасць (вялізарнасць) задач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́бразнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць вобразнага. Вобразнасць паэтычнай мовы. Вобразнасць выяўленчых сродкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дальнаба́чнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць і якасць дальнабачнага; празорлівасць. Дальнабачнасць палітыкі партыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапушча́льнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць дапушчальнага, магчымасць, дазволенасць. Дапушчальнасць дзеяння. Дапушчальнасць нагрузкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двуду́шнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць двудушнага; няшчырасць, крывадушнасць. Выкрыць двудушнасць. Асудзіць двудушнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыспе́рснасць, ‑і, ж.
Уласцівасць і стан дысперснага. Дысперснасць рэчыва. Ступень дысперснасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гукапаглына́льнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць гукапаглынальнага; здольнасць паглынаць гукі, змяншаць іх сілу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)