пазацяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Зацерушыць усё, многае або ўсіх, многіх. Пазацярушваў сцежкі снег.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазмацо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Змацаваць усё, многае. Пакуль у дарогу — трэба яшчэ пазмацоўваць [воз]. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазно́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Знасіць, доўгай носкай давесці да нягоднасці ўсё, многае. Пазношваць абутак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пало́пацца, ‑аецца; зак.

Лопнуць — пра ўсё, многае. Шклянкі палопаліся. На [далонях] ускочылі і палопаліся вадзяныя пухіры. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабва́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абліць варам усё, многае або ўсіх, многіх. Паабварваць гародніну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабве́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Абвешаць усё, многае або ўсіх, многіх. Паабвешваць сцены карцінамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабдзёўбваць, ‑ае; зак., што.

Абдзяўбці з усіх бакоў; абдзяўбці ўсё, многае. Паабдзёўбваць кару. Паабдзёўбвалі птушкі вішні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадка́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Адкасаць усё, многае або што‑н. усім, многім. Паадкасваць рукавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадко́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Адкаціць усё, многае або ўсіх, многіх. Паадкочваць калоды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадплята́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Адплесці, расплесці адно за другім усё, многае. Паадплятаць ленты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)