цвёрдасць ж.

1. твёрдость;

2. жёсткость;

3. перен. твёрдость; сто́йкость;

1-3 см. цвёрды;

4. физ. твёрдость;

шкала́ ~ці — шкала́ твёрдости

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

drhtig a

1) цвёрды, каля́ны, му́лкі

2) ду́жы, му́скулісты, жы́лісты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абло́м Глыба; цвёрды кавалак грунту, глебы (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

све́ржан Цвёрды ўчастак абалоні ракі (Лемц. Айк.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

скары́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Цвёрды вонкавы слой хлеба, батона і пад.

Цвёрдая с. ў пірага.

2. Верхні зацвярдзелы слой чаго-н.

Снегавая с.

|| памянш. скары́начка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. скары́нкавы, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

упэ́ўнены, -ая, -ае.

Які цвёрда верыць у што-н., перакананы ў чым-н.; цвёрды, рашучы.

У. ў поспеху.

У. ў сабе (не сумняваецца ў сваіх сілах, магчымасцях). Упэўнена (прысл.) гаварыць.

У. крок.

У. адказ.

Будзь упэўнены — не сумнявайся, не турбуйся (усё будзе так, як трэба).

|| наз. упэ́ўненасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

iron2 [ˈaɪən] adj.

1. жале́зны (таксама перан.);

iron ore жале́зная руда́;

an iron will жале́зная во́ля

2. сто́йкі, цвёрды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unyielding [ʌnˈji:ldɪŋ] adj. fml непада́тлівы; цвёрды, упа́рты;

He is unyielding in his opinion. Ён не жадае адмаўляцца ад сваёй думкі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sztyft

sztyf|t, ~u

м. штыфт;

dezodorant w ~cie — цвёрды дэзадарант

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Сці́пры ’шчыльны, сціснуты, збіты’, ’моцны, цвёрды, трывалы’ (Ласт.). Паводле Ластоўскага (там жа, 448), у выніку кантамінацыі сціслы і сперты (гл. перці), што малаверагодна; хутчэй з літ. stiprùs ’моцны, цвёрды, трывалы’, старое stìpras ’моцны; мужны’, лат. stiprs ’моцны’, адносна якіх гл. Смачынскі, 604. Фіксацыя толькі ў слоўніку Ластоўскага можа сведчыць ігра штучнае ўтварэнне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)