наме́сці, -мяту́, -мяце́ш, -мяце́; -мяцём, -мецяце́, -мяту́ць; намёў, -мяла́, -мяло́; намяці́; -ме́цены; зак., чаго.
1. Падмятаючы, сабраць у нейкай колькасці.
Н. кучу смецця.
2. Нанесці, надзьмуць ветрам (пра пыл, снег і пад.).
Н. гурбы снегу.
|| незак. намята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адграба́ць
1. (снег і г. д.) wégschaufeln vt;
2. (граблямі) beiséite hárken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
тал Месца, дзе растаў снег (Зах. Бел. Др.-Падб.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
хіёнафі́лы
(ад гр. chion = снег + -філ)
расліны і жывёлы, якія засяляюць вобласці з глыбокаснежнымі зімамі і маюць характэрныя прыстасаванні для пражывання ў гэтых умовах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
precipitation [prɪˌsɪpɪˈteɪʃn] n.
1. meteorol. апа́дкі (пра дождж, снег і да т.п.); выпада́нне апа́дкаў;
annual precipitation гадава́я ко́лькасць апа́дкаў
2. chem. асяда́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thickly [ˈθɪkli] adv.
1. гу́ста;
thickly grown гу́ста заро́слы;
The snow fell thickly. Ішоў густы снег.
2. шчы́льна, мо́цна;
thickly inhabited густанасе́лены
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Крупе́ц ’незамярзаючы кароткі прыток у басейне Дняпра’ (Яшк.). Параўн. крупа ’град, мокры снег (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
наабго́н, прысл.
Абл. Навыперадкі. Снег растане, і ў душных туманах Пабягуць наабгон ручайкі. Гаўрусёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазаве́йваць, ‑ае; зак., што.
Завеяць, засыпаць усё, многае. Снег пазавейваў дарогі. Пазавейвала хаты пяском.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наздры́цца, ‑рыцца; незак.
Разм. Рабіцца наздраватым, порыстым. Дзе-нідзе наздрыўся зімовымі завеямі снег. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)