грунтава́ць несов.

1. спец. грунтова́ть;

2. осно́вывать, бази́ровать, стро́ить;

г. свае́ до́казы — осно́вывать (бази́ровать, стро́ить) свои́ доказа́тельства

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадыктава́ць сов., прям., перен. продиктова́ть;

п. не́калькі слоў — продиктова́ть не́сколько слов;

п. свае́ ўмо́вы — продиктова́ть свои́ усло́вия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

reach the end of one’s rope

вы́чарпаць усе́ свае́ магчы́масьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unsay

[ʌnˈseɪ]

v.t.

адкліка́ць ска́занае або́ напі́санае, браць наза́д свае́ сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гарачатрыва́лы, ‑ая, ‑ае.

Які захоўвае свае якасці пры высокай тэмпературы. Гарачатрывалае шкло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лява́к, левака, м.

Разм. Апартуніст, які прыкрывае свае дробнабуржуазныя погляды рэвалюцыйнымі фразамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаўдаскана́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Удасканальваць свае разумовыя, маральныя і фізічныя якасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэфле́ксія

(лац. reflexio = адлюстраванне)

роздум, поўны сумненняў і хістанняў, схільнасць аналізаваць свае перажыванні.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

пераацані́ць, -цаню́, -цэ́ніш, -цэ́ніць; -цэ́нены; зак., каго-што.

1. Ацаніць нанава.

П. тавары.

2. Ацаніць занадта высока.

П. свае здольнасці.

|| незак. пераацэ́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. пераацэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

П. каштоўнасцей (таксама перан.: карэнны перагляд сваіх поглядаў, думак, ацэнак).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хава́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

1. Закопваць нябожчыка або крэміраваць яго і ўстанаўліваць урну з прахам дзе-н.

2. перан. Лічачы аджыўшым, аддаваць забыццю; забываць.

Х. свае мары.

|| зак. пахава́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; наз. пахава́нне, -я, н.

|| наз. хава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)