кірасі́р, ‑а,
1. Коннік цяжкай кавалерыі, які даўней насіў кірасу.
2.
[Ад фр. cuirassier.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кірасі́р, ‑а,
1. Коннік цяжкай кавалерыі, які даўней насіў кірасу.
2.
[Ад фр. cuirassier.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзяншчы́к, дзеншчыка,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрыкме́чаны, ‑ая, ‑ае.
Які не звярнуў на сябе ўвагі, застаўся незаўважаным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабасі́ць, ‑башу, ‑басіш, ‑басіць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ура́жлівасць, ‑і,
Уласцівасць уражлівага; здольнасць лёгка ўспрымаць уражанні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЕТЭРА́Н (
1) у
2) Вопытны воін, у мінулым удзельнік вайны.
3) Чалавек, які даўно працуе ў якой-небудзь галіне.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СЕРБАНТО́ВІЧ (Анатоль Станіслававіч) (13.5.1941,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
карабіне́р, ‑а,
1. Узброены карабінам
2. Жандар у Італіі.
[Фр. carabinier.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Lándsknecht
1)
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
шаўро́н
(
галунная нашыўка ў выглядзе вугла на рукаве адзення
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)