сэ́нсавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сэнсу (у 1 знач.), звязаны з унутраным зместам, значэннем чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сэ́нсавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сэнсу (у 1 знач.), звязаны з унутраным зместам, значэннем чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЫСІПА́ЦЫЯ (ад
1) Д.
2) Д.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падзе́мны únterirdisch;
падзе́мныя рабо́ты Untertágearbeiten
падзе́мны
падзе́мнае выпрабава́нне я́дзернай зброі únterirdischer Kérnwaffentest
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АБІЯ́НІК,
лодка, выдзеўбаная з дубовага ствала, з набітымі дашчанымі бартамі. Была
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРЫШТАЛІ́ЧНЫ СТАН,
устойлівы цвёрды агрэгатны стан рэчыва, структура якога вызначаецца далёкім парадкам размяшчэння атамаў (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дымінуэ́нда
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
метаба́зіс
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ад’ектыва́цыя
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Галёнкі ’халявы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ке́пелі ’мазгі’ — «Трэба, шоб кепелі добрэ варылі» (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)