connected [kəˈnektɪd] adj.

1. (with) звя́заны;

connected events падзе́і, памі́ж які́мі існуе́ су́вязь

2. злу́чаны;

well connected (to) які́ мае ва́жных знаёмых або́ сваяко́ў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

чрева́тый бага́ты (на што); по́ўны (чаго);

быть чрева́тым че́м-л. таі́ць у сабе́ што (бага́та чаго́), насі́ць у сабе́ што (бага́та чаго́), быць бага́тым на што, быць по́ўным чаго́;

собы́тия, чрева́тые после́дствиями падзе́і, небяспе́чныя на вы́нікі; падзе́і, які́я то́яць у сабе́ небяспе́чныя вы́нікі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́перадзіць сов.

1. опереди́ть, обогна́ть, перегна́ть;

в. — у бе́гу опереди́ть (обогна́ть, перегна́ть) в бе́ге;

2. предупреди́ть;

в. падзе́і — предупреди́ть собы́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

відаво́чца, ‑цы, м.

Сведка якога‑н. здарэння, падзеі. Мая скарбонка цікавых дробязей, кур’ёзаў зрабіла мяне відавочцам, ды і не відавочцам, а ўдзельнікам хвалюючай жыццёвай гісторыі. Шынклер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астрало́гія, ‑і, ж.

Ілжывае вучэнне аб уплыве нябесных свяціл на зямныя падзеі і жыццё людзей (як і ў старажытнасць займаецца прадказаннем будучага па размяшчэнні нябесных свяціл).

[Грэч. astron — зорка і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кінафестыва́ль

(ад кіна- + фестываль)

агляд твораў кінамастацтва, прысвечаных агульнай тэме або пэўнай падзеі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

наспе́ць

1. réifen vi (s), reif wérden;

2. (пра падзеі) heránreifen vi (s); akút wérden (быць неадкладным); sprúchreif wérden (патрабаваць абмеркавання)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

futility

[fjuˈtɪləti]

n., pl. -ties

1) дарэ́мнасьць, ма́рнасьць, бескары́снасьць f.

2) малава́жнасьць, нява́жнасьць f.; легкаду́мнасьць f.

3) малава́жныя дзе́яньні, за́хады, падзе́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

апярэ́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., каго-што.

1. Рухаючыся ў адным напрамку з кім-, чым-н., апынуцца наперадзе, абагнаць.

2. Зрабіць што-н. раней, чым што-н. адбылося.

А. падзеі.

|| незак. апярэ́джваць, -аю, -аеш, -ае і апераджа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. апярэ́джанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дакуме́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Дзелавая папера, што пацвярджае права на што-н.

Апраўдальны д.

Д. аб адукацыі.

2. Пасведчанне, што пацвярджае асобу прад’яўніка.

Праверка дакументаў.

3. Пісьмовыя помнікі, якія сведчаць пра гістарычныя падзеі.

Старажытнабеларускія граматы — гістарычныя дакументы.

Архіўныя дакументы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)