травесці́раваць

(фр. travestir)

перарабляць мастацкі твор, надаваць яму новы выгляд.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

brand-new

[,brændˈnu:]

adj.

навю́ткі, навю́сенькі; зусі́м но́вы; з го́лачкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

New Year, New Year’s

Но́вы Год, 1-га сту́дзеня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

re-creation

[,ri:kriˈeɪʃən]

n.

1) стварэ́ньне нано́ва

2) но́вы твор

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

раі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., раі́цца; незак.

1. Утвараць новы рой.

2. Лятаць, збірацца роем.

3. перан. Паяўляцца ў вялікай колькасці (пра думкі, пачуцці, сны і пад.).

Думкі раяцца ў галаве.

|| наз. рае́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НЕА... (ад. грэч. neos новы), першая частка складаных слоў, якая па значэнні адпавядае слову «новы», напр., неакласіцызм, неалагізм.

т. 11, с. 250

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Аднаві́ць, ст.-бел. отновити (1615) (Нас. гіст.), отновлену быти (1347) (Нас. гіст.). Гл. новы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перала́зіны ’пераезд у новы дом’ (Нас.) — у выніку кантамінацыі лексем пераход і ўлазіны ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

найно́ўшы (найвыш. ст. ад новы) der néueste;

найно́ўшая гісто́рыя die néueste Geschíchte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

но́венькі, -ая, -ае (разм.).

1. Зусім новы (у 1 знач.).

Н. трактар.

2. у знач. наз. но́венькае, -ага, н. Навіна.

Што новенькага ў сям’і?

3. у знач. наз. но́венькі, -ага, м.; но́венькая, -ай, ж., мн. -ія, -іх. Навічок.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)